- Sagebrush !! อะไรกันนี่ มีอย่างอย่างนี้ด้วยเหรอ 555555 อ่านแล้วก็อดขำไม่ได้ ให้ตายตายสิ ชอบมากๆเลย น่าสนใจ แล้วที่ใครๆว่า พืช ไม่มีความรู้สึก ไม่มีจิตวิญาณ มันก็คงจะไม่ใช่อย่างที่เข้าใจกัน อย่างนั้นหรือ.........สงสัยมานานเหมือนกันเกี่ยวกับพืช ว่าในปาจิตตีย์กัณฑ์ ห้ามพระพรากของเขียว (ตัดต้นไม้) ไม่งั้นอาบัติ ผิดวินัยสงฆ์ ถามใครว่า ทำไมผิดในเมื่อพืชไม่มีความรู้สึก หรือจิตวิญาณ เค้าก็บอกไม่รู้ ที่สงสัยคือว่า เคยอ่านประวัติ สมเด็จพระกัสสปะสัมมาลัมพุทธเจ้า ครั้งเป็นภิกษุหนุ่มบำเพ็ญสมณธรรมจนชรา นานถึงสองหมื่นปี วันหนึ่งลงนาวาจะข้ามนทีไปสู่ฝั่งอื่น เมื่อจะลงนาวาได้ ยื่นมือไปจับใบตะไคร้นำ ที่ริมฝั่ง ครั้นนาวาแล่นไปก็เผลอมิได้ ปล่อย ใบตะไคร่น้ำขาดติดมือไป ครั้นถึงฝั่งที่ตนปรารถนาแล้วก็เลยลืม มิได้แสดงอาบัติ ตั้งหน้าไปบำเพ็ญสมณธรรมในป่าต่อไป ครั้นล่วงอายุขัย เมื่อใกล้จะถึงแก่มรณภาพ นอนอยู่บนเตียงเป็นที่ตาย เกิดนึกขึ้นได้ จะหาภิกษุองค์ใดที่จะแสดงอาบัติด้วยก็มิได้มี ภิกษุนั้นให้เกิด ความเดือดร้อนด้วยโทษผิดพุทธบัญญัติอันเล็กน้อยนี้ ครั้นสิ้นชีวิตก็ไปเกิดใน กำเนิดเดรัจฉาน เป็นพญูานาคราชใหญ่ ภายหลังได้แปลงเพศเป็นมาณพมาเฝ้า สมเด็จพระพุทธเจ้าสมณโคดมบรมครูของเราทั้งหลาย ได้ฟังธรรมแล้ว ก็หาได้บรรลุมรรคผลคุณวิเศษแต่ประการใดไม่ เพราะว่าเป็นสัตว์เดรัจฉาน
- เป็นไปได้ไหมว่าพระพุทธเจ้ารู้ว่า พืช มันก็มีหัวจิตหัวใจ นะ ฉะนั้น ห้ามฆ่า (พรากของเขียว)