สวัสดีค่ะคุณพี่ยุวนุช

ขอบคุณสำหรับบทความชี้นำความสุขจากบันทึกนี้ค่ะ

จากประสบการณ์เล็กน้อยที่มีทำให้จิตน้อมนำคิดตามและเห็นด้วยกับแนวคิดนี้มากค่ะ

และเห็นด้วยกับคำพูดที่ว่า "ความสุขมิใช่การปลอดจากความขัดแย้ง หากแต่ความสุขคือความสามารถที่จะจัดการกับความขัดแย้งนั้น" และวิธีการหนึ่งที่ตัวเองใช้ในการจัดการความขัดแย้งนั้นคือจัดการความขัดแย้งภายในของเราก่อน เพราะสุขแท้อยู่ภายในเรานี่เอง ทุกวันนี้ในสิ่งที่ตัวเองควบคุมได้ก็จะปรับเปลี่ยนวิถีการดำเนินชีวิตให้สอดคล้องกับความเชื่อของตัวเอง เช่นทำในสิ่งที่รัก รักในสิ่งที่ทำ อยู่ในกลุ่มคนที่เรามีความสุขอยากที่จะอยู่ด้วย ใช้ชีวิตที่เรียบง่ายตามที่เราชอบ สิ่งที่ทำแล้วรู้สึกกังขาก็จะไม่ทำ สิ่งที่เราควบคุมไม่ได้ก็จะไม่พยายามไปควบคุม และที่สำคัญพยายามอย่างยิ่งที่ทำจะไม่สร้างความเดือดร้อนให้ใคร

และสิ่งหนึ่งที่ทำให้ตัวเองมีความสุขมากี่สุดตอนนี้คือการชื่นชมสิ่งที่เรามี รู้ และชื่นชมจากใจ เพราะหากไม่ทำเช่นนั้นเราแทบจะไม่นึกถึงเลยว่าเรามีมากแค่ไหน เราสุขแค่ไหน ตอนเช้าที่ตื่นขึ้นจะชื่นชมสิ่งรอบตัวที่มีด้วยความรักและความสุข การได้ตื่นขึ้นมาอีกวัน การที่มีครอบครัวที่เรารักอยู่ด้วยกัน มีชีวิตที่มีคุณค่า และชื่นชมในทุกๆ สิ่งที่ผ่านมาในวันนั้น การที่เรานึกถึงและพอใจในสิ่งที่เรามีสร้างความผาสุกให้ใจเราได้มาก เมื่อมีมากเราก็สามารถแบ่งปันคนอื่นได้มากเช่นกัน และวัฐจักของการให้ก็เริ่มขึ้นเพราะยิ่งให้ยิ่งได้รับ

คุยกับคนใกล้ตัวบอกเขาเสมอว่าทุกวันนี้มีความสุขมากค่ะ และเขาก็มีความสุขที่เรามีความสุข

สุขสันต์วันดีที่มีสุขอีกวันค่ะ ;)