ทั้งภาพและถ้อยคำ...ทำให้หัวใจเปื้อนยิ้มไปด้วยครับ (แต่ก็ไม่คิดจะซักนะครับ...๕๕๕)

ขอบพระคุณอาจารย์ Sila มากครับที่ฝากรอย (เปื้อน) ยิ้มไว้ให้ในบันทึกดี ๆ นี้...