สวัสดีจ้ะ..คุณกล้วยไข่..ยายธี..ตามสายฝนมา..จ้ะ..เมื่อเด็กๆมีระเบียงบ้านเล็กๆเป็นที่นั่งกินข้าวกันในครอบครัว..พอฝนตกเราก็เล่นไถลกันสนุกสนาน..พี่น้อง..อ่านบันทึกนี้..นึกเห็นภาพทรงจำครั้งก่อน..เลยมาแวะบอกว่า..ฝนกับคน..รวมทั้งเพื่อนร่วมโลกที่กำลังเดือดร้อนไม่มีฝน..เช่นในอเมริกา..."หากเราช่วยๆกันหยุดการกระทำ..ที่ไม่จำเป็น..ต่อวัน..ช่วยกัน..คืนแผ่นดินให้ต้นหญ้าต้นไม้..น้ำฝนก็คงจะชื่นฉ่ำ..และไม่เป็นน้ำที่ไหลหลากมาทำลาย..เรา..แน่นอน..."..(ยายธี)