สวัสดีค่ะ...

น้องปริมค่ะ ...นกยางควายเหล่านี้เป็นนกประจำถิ่นค่ะ .เจอได้ตลอดปีและมีพฤติกรรมเช่นนี้ตลอดปี คู่กับแหล่งทิ้งขยะทีนี่ .นกยางควาย (cattle egret) เค้ายังชีพด้วยการกินแมลง กบ เขียด สัตว์เลื้อยคลานเป็นส่วนใหญ่ค่ะ  ต่างจากนกยางเปีย (little egret) ที่ หากินด้วย อาหารพวกสัตว์น้ำต่างๆ กุ้ง หอย ปู ปลา ฯลฯ   นกยางควาย เป็นนกยางทีค่อนข้างปรับตัว มาอยู่ใกล้ๆกับบริเวณที่อาศัยของคน มากกว่า นกยางชนิดอื่น  คล้ายๆกับเจ้าเอี้ยงที่หากินในชุมชนเมืองได้ดี จึงเห็นว่ากินขยะอาหารเหลือจากคนได้ ..อย่างที่เป็นข้อสังเกตของน้องปริม...

ปัญหาของขยะ ที่ส่งผลให้เกิดสุขภาวะทั้งของคนและทุกชนิดในระบบนิเวศ เป็นสิ่งที่มีผลกระทบไปด้วยกันเป็นลูกโซ่..  จริงๆแ้ล้ว เท่าที่ทราบ ระบบได้ออกแบบรองรับดีทีเดียว แต่การปฏิบัติไม่เป็นผลค่ะ  จึงเป็นดังที่นำเสนอไป   อีกไม่นานพื้นที่แห่งนี้ก็คงเต็ม จริงๆแล้ว สิ่งที่ดีก็มีค่ะ เช่น บ่อที่ฝังกลบได้ทัน เป็นเรื่องราว...แต่ที่ทิ้งขว้างทำไม่ทัน มีมากกว่า..แอบแฝงด้วย ต้นละหุ่งขึ้นปกคลุม.. มองไม่เห็นขยะ ..

ส่วนระบบบำบัดน้ำ มีบ่อรองรับ leachate และม่อบำบัดก็วางแผนไว้ดี แต่นั่นแหละ อย่างทีเห็นค่ะ ยังดีระบบปั๊มทำงาน สูบน้ำเข้าในบ่อบำบัด ก็ได้แสง และเติมอากาศจากธรรมชาติช่วยได้บ้างค่ะ...เรือ่งของการใช้ประโยชน์ต่อเนื่องเช่นก๊าซที่เกิดขึ้นก็ดูจะมีการคิดถึงและออกแบบไว้ แต่....

เอาภาพ "ต้นไม้&นกยาง" มาฝากค่ะน้องปริม:-)) นกยางควาย.. พักผ่อนหลังจาก อิ่มหนำสำราญด้วย พี่หนอน น้องหนอนมาเ็ต็มๆ ..(เวลาเที่ยงวัน..ณ วันที่เข้าไปที่ site ค่ะ)