การที่ได้รักใครสัดคน...ในใจเราคงคิดว่าคนนี้ล่ะใช่  เป็นคนที่ใช่มาก   อยู่ด้วยแล้วอบอุ่น แต่ว่าเวลาผ่านไปคนที่ใช่กลับเย็นชา  ทุกเวลาที่อยู่ด้วยจึงเหน็บหนาว  คงไม่ผิดอะไรใช่ไหมค่ะ   ถ้าเราจะจากความเหน็บหาวออกไป  เพื่อหาที่ ๆ อบอุ่นกว่า  แต่ทั้งนี้ทั้งนั้นก็ไม่ได้เป็นเพราะใคร  นอกจากตัวเราเอง

ขออนุญาติเจ้าของบทกลอนนี้เอามาลงไว้นะคะ

"อาจใช่..ใครต่างดี

เมื่อต่างมีความเชื่อมั่น

เธอเป็นเธอ..ฉันเป็นฉัน

จึงไม่มีสักวันที่เป็นเรา"