 |
สวัสดีค่ะ อาจารย์จันทรรัตน์
- สวัสดีด้วยความระลึกถึงอย่างสูงค่ะอาจารย์ ดิฉันกำลังคิดว่าหลังจากโพสต์ในบล็อก "การรู้เท่าทันการสื่อสาร" เสร็จไปสักช่วงแล้ว ก็จะได้จัดเวลาไปเยี่ยมเยียนผู้อื่นบ้าง นั่งพูดเอ๊ยเขียนคนเดียวมาหลายวันแล้ว โชคดีที่ฝนตก อากาศไม่ใคร่ร้อน : )
- อาจารย์สบายดีนะคะ เปิดเทอมแล้วหรือยังคะ ของดิฉันนับถอยหลังอีก 4 วัน ก็ต้องเริ่มต้นชีวิตยืนบ่นหน้าชั้นอีกแล้ว ปีนี้สอนทั้งเด็กนิเทศศาสตร์และเด็กครุศาสตร์ น่าสนุกจังเลย
- ตอนเช้า สอนเด็กนิเทศฯก็ต้องทำท่าทันสมัย ฉับไว ปรู๊ดปร๊าด ปาดหน้า (คือแต่งหน้า)สีสดใสให้สมกับเป็นสาวพีอาร์หน้าฟร็อนต์ออฟฟิศ ถึงแม้จะหน้าแก่ไปเล็กน้อยก็พอคบได้ ประมาณว่าเอ็กเซ็กคิวถีฟ : )
- ตกบ่ายแดดร้อน เครื่องสำอางลบหาย กลับมาหน้ามันดำเด่นเห็นแต่ไกล คืนร่างเดิมเป็นครูเอกไทย เดินถือถุงพุงป่องน่องทู่ไปสอนเด็กครุศาสตร์เอกไทยเหมือนกัน ดูบ้านๆกลืนๆกันไปทั้งครูทั้งเด็ก มีความสุขชะมัด
- เมื่อไหร่จะได้ย้ายคณะสักทีก็ไม่รู้อะค่ะ แต่ดิฉันก็จะอดทนรอต่อไป
- ขอบพระคุณอาจารย์ที่ "รับฟัง" ดิฉันเสมอนะคะ คำอวยพรของอาจารย์ทำให้ดิฉันมีกำลังใจอย่างต่อเนื่อง และก็จะมุ่งมั่นต่อไป
- ดิฉันชอบจังเลยที่อาจารย์หยิบเอาความลึกซึ้งของการฟังออกมาวางให้ดู และถ่ายทอดด้วยคำง่ายๆ ตรงๆ
- ขออนุญาตยกมาอีกทีนะคะ
การฟัง ..บางครั้ง ไม่ได้ฟังในสิ่งที่ได้ยิน
แต่หลายๆครั้งที่ ฟัง เกินสิ่งที่ได้ยิน
และบ่อยๆครั้งที่ ฟังเฉพาะสิ่งที่อยากได้ยิน
- ดิฉันจะจดแปะที่โต๊ะทำงาน เอาไว้เตือนใจ ให้"รู้ตน" อยู่เสมอ : )
- ขอบพระคุณอาจารย์จันทรรัตน์มากนะคะ