 |
สวัสดีค่ะคุณอึ่งอ๊อบ
- ยินดีที่แวะมานะคะ กำลังจัดเวลาที่จะแวะไปหาด้วยค่ะ เพราะเขียนโน้ตตอบไว้แต่ยังไม่ได้โพสต์ เกรงใจ เดี๋ยวยาวอีก... : )
- ดิฉันอ่านเรื่องที่คุณอึ่งอ๊อบส่งมาให้ ด้วยความรู้สึกซาบซึ้ง และยิ่งรู้สึกมากขึ้นไปอีก (จากที่รู้สึกอยู่แล้ว) ว่าในที่สุด สิ่งที่มนุษย์ต้องการคือความรัก ซึ่งรวมเอา "ความเป็นมนุษย์"เข้าไว้ด้วย
- ดิฉันสงสัยเรื่อง "ความเป็นมนุษย์" มาตั้งแต่เล็ก และยิ่งสงสัยมากขึ้นตามวันเวลาที่ผ่านไป เพราะขั้นบันไดชีวิตที่ต้องไต่เดียะๆขึ้นไปตามค่านิยมนั้น มันพรากอะไรบางอย่างไปจากหัวใจดิฉัน และดิฉันก็เฝ้าตามถามหา ถามตัวเองคนเดียวยังไม่พอ ยังไปถามในห้องเรียนให้นักศึกษาวิงเวียนตีลังกากันไปทุกรุ่น
- และ ณ วันนี้ ก็มีคนถามหากันแทบทั้งโลก เพราะได้เห็นแล้วว่า หากขาดเสียซึ่งความเป็นมนุษย์แล้วนั้น โลกจะวิปริตผิดผันไปอย่างน่าตื่นตระหนกยิ่ง
- และแม้ว่าจะเพียรพยายามสร้างสิ่งที่ยิ่งใหญ่ เพื่อสร้างความรู้สึกที่ยิ่งใหญ่ให้แก่ใครเพียงบางคน .... ก็ต้องแลกด้วยชีวิตมนุษย์อีกนับร้อยนับพัน หรืออาจจะถึงนับล้านชีวิต ที่สืบเนื่องต่อจากนั้น ดังบางข้อของสิ่งมหัศจจรย์ของโลกข้างต้น
- และสุดท้าย มนุษย์ก็จะมองเห็นด้วยหัวใจตนว่า
"สิ่งมหัศจรรย์ที่สุด ที่เรามองข้ามไปนั้น
คือสิ่งที่เรียบง่ายและธรรมดามาก"
... ค ว า ม รั ก ...
- ขอบคุณจริงๆนะคะ คุณอึ่งอ๊อบ ที่แวะเอาความงดงาม อย่างน่ารักมาฝาก ดิฉันก็เขียนตอบจากใจเช่นกัน เรื่องในอีเมลนี้จะเป็นเรื่องในดวงใจของดิฉันอีกเรื่องหนึ่งเลยค่ะ :)