คงมีผู้คนไม่น้อยในโลกใบนี้ที่ตามหาเวลาเหมือน อ.ไผ่ ซึ่งเวลาเหล่านั้นอาจจะไม่ได้หายไปไหน เวลาที่มีของเราทั้งหมดอยู่ที่ใจคะ หากจิตใจเราเร่าร้อนเร่งรีบกับภาระหน้าที่ที่มีอยู่ เวลาที่เราตามหาก็อาจจะหาไม่เจอ แต่ถ้าเราจัดการกับใจของเราให้เป็นไปตามปกติวิสัยที่มันควรจะเป็นเวลาที่เราตามหาก็เดินอยู่ใกล้ๆตัวเราเนี้ยะคะ

 เป็นอีกหนึ่งคนที่อยากให้วันวันนึงมี 48 ชั่วโมง

แล้วตกลงว่าเวลาหรือนาฬิกาคะที่หายไป (หรือว่ามันเจ๊งคะ..นาฬิกาหนะ...555)

^_^