สวัสดีค่ะ

เข้าใจความรู้สึกของคำว่าตะกละดีค่ะ เพิ่งผ่านมาไม่กี่ปีตอนนั้นทำวิจัยปริญญาเอกค่ะ บริษัทใจดีให้ทุนเรียนปริญญาเอกและทำงานไปด้วย ตอนกลางวันไปทำงานเป็นนักเคมี พอมืดไปอยู่ในห้องแลปที่โรงเรียนนั่งเพาะเชื้อมะเร็งถึงเที่ยงคืน กลับบ้านนอน ตื่นเช้าไปทำงานเข้างานตอนสองโมงเช้า เสาร์อาทิตย์ไปเรียนเลคเชอร์และทำแลปต่อ

ทำมาได้สามปี เจ้านายที่ทำงานให้หน้าที่ใหม่เป็น technical transfer lead คล้ายๆ project manager ก็รับค่ะ เพราะถือเป็นโปรโมชั่นสำหรับตนเอง ทีนี้รู้เลยว่าเหนื่อยมากๆๆๆ พอดีโปรเจคที่ทำยุบตัวเพราะยาที่จะผลิตมีปัญหาด้านคลีนิกก็เลยมาไม่ถึงเรา บอกตรงๆว่าโล่งใจค่ะ หลังจากนั้นลางานยาวเพื่อทำวิทยานิพนธ์อย่างเดียวเลย พอส่งวิทยานิพนธ์แล้วก็กลับไปทำงานใหม่ โชคดีเจ้านายยังเก็บหน้าที่เดิมใว้ให้ค่ะ พอกลับไปทำงานอีกทีคราวนี้เราทุ่มได้เต็มที่ค่ะ สนุกกับงานมากค่ะไม่เหนื่อยมากเหมือนที่เคยเป็น

ขอบคุณบันทึกที่ช่วยให้ใคร่ครวญในค่ำคืนนี้ค่ะ