สรุปโดยทีมงาน ศ.ดร.จีระ หงส์ลดารมภ์

กลุ่มที่ ๓  การทำงานอย่างมีประสิทธิภาพของระบบไตรภาคี  และวิธีการเพื่อความสำเร็จ

วิทยากรประจำกลุ่ม  ดร.โชคชัย  สุทธาเวศ  มูลนิธินิคม  จันทรวิทุร

 

ดร.โชคชัย  สุทธาเวศ

  • ไตรภาคี เราทำเรื่องที่คนสนใจหรือไม่ มีคุณค่าต่อความสนใจมากน้อยแค่ไหน ต้องหาข้อมูลเพิ่มเติม
  • ไตรภาคีที่ดำรงถึงปัจจุบันแสดงว่าเป็นระบบที่ได้รับการยอมรับจากทั่วโลกและได้การสร้างสรรค์อย่างต่อเนื่อง เราจะทำตรงนี้ให้เห็นได้อย่างไร
  • ผลกระทบนำสู่การวิจัยที่จริงจัง เสนอว่างานวิจัยที่ประสบความสำเร็จต้องมี
  1. ทฤษฎีมีเนื้อหาว่าอย่างไร
  2. เราต้องใช้วิธีวิจัยอย่างไรให้ได้ผลตามที่ต้องการ
  3. โจทย์และคำถามการวิจัย จะใช้วิธีการตอบโจทย์อย่างเป็นจริง มีการอธิบาย
  4. มีนักวิจัยจากภาควิชาการ และส่วนต่าง ๆ เข้ามาเชื่อมโยงโจทย์
  5. เงินทุนที่มาส่งเสริมการวิจัยได้มาอย่างพอเหมาะ พอเจาะ พอสมควร และเป็นไปได้  ตอบโจทย์ความฝัน ที่ทำให้เป็นจริง
  6. ไตรภาคีต้องมีนวัตกรรมอย่างไรบ้าง

 

ภาพรวมทำงานอย่างมีประสิทธิภาพทำอย่างไร

มีวิธีการอย่างไร

ข้อสังเกตุ

  • ผู้มีส่วนร่วมไตรภาคีไม่มีความเข้าใจดีพอ ทำอย่างไรถึงจะประชาสัมพันธ์ให้คณะกรรมการไตรภาคีเป็นที่รู้จักมากขึ้น  ซึ่งต่อไปจะมีการประชุมคณะทำงานไตรภาคีจัดโดย ILO บ่อย ๆ

 

 

ประเด็นที่ 1  ไตรภาคีคณะใดที่ท่านเห็นว่้าดำเนินงานได้มีประสิทธิผลมากที่สุดสิบลำดับแรก และ ไตรภาคีคณะใดบ้างที่ไม่มีผลงานที่ชัดเจนสมควรเร่งปรับปรุงการดำเนินงาน

 

จากการดำเนินงานที่ผ่านมา คณะใดมีประสิทธิภาพและอิทธิพลมากที่สุด

  • คณะความปลอดภัยและชีวอนามัย ในอาเซียนอยู่ในระดับนำหน้าเมื่อเทียบกับประเทศอื่น
  • ประกันสังคม
  • กองทุนเงินทดแทน
  • สวัสดิการเพื่อผู้ใช้แรงงาน

คณะที่ควรปรับปรุง  คือ       คณะกรรมการค่าจ้างกลาง  , คณะกรรมการแรงงานสัมพันธ์ , การพัฒนาฝีมือแรงงาน  กลุ่มนี้จะมีความล่าช้า

 

ประเด็นที่ 2 ปัจจัยใดบ้างที่ส่งเสริมหรือเป็นอุปสรรคต่อประสิทธิภาพของคณะกรรมการ

ปัจจัยเสริมคือเรื่อง

  • การให้ความรู้
  • การมีส่วนร่วม

ปัจจัยอุปสรรคคือเรื่อง

  • ที่มาของคณะกรรมการที่ถูกแต่งตั้งมีปัญหาจากการถูกแทรกแซง จากการเลือกตั้งความรู้ ความสามารถด้อยกว่าที่ควรเป็น
  • การแทรกแซงทางการเมือง คณะกรรมการไม่มีอิสระ

 

ประเด็นที่ 3 ทำอย่างไรไตรภาคีจึงจะดำเนินการได้อย่างมีประสิทธิภาพและเกิดประสิทธิผลตามวัตถุประสงค์การจัดตั้งมากยิ่งขึ้น

  1. มีการประชุมอย่างสม่ำเสมอและติดตามผล
  2. รัฐไม่มีการตั้งธงล่วงหน้าว่าจะออกนโยบายอย่างไร
  3. มีข้อมูลที่โปร่งใสสามารถตรวจสอบได้ มีการประชาสัมพันธ์อย่างกว้างขวางต่อผู้มีส่วนร่วม

แนวคิดจากผู้ประชุมเป็นรูปแบบของทางราชการ ขาดอิสระในการแสดงความคิดเห็นที่น่าเป็นประโยชน์

  1. ภารกิจในการบรรลุวัตถุประสงค์ 7 ประการของ AEC น่าจะมีส่วนร่วมในการกำหนดทิศทางและนโยบาย สภาพสังคมและเศรษฐกิจ มีความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับอาเซียน ได้รับการศึกษา นโยบายของรัฐ ควรไปทางไหน  
  2. ความต่อเนื่องของคณะกรรมการผู้ที่ได้รับมอบหมายจากที่ประชุม เรื่องอะไร คณะไหน และเป็นใคร

 

ประเด็นที่ 5 กรรมการไตรภาคีสมควรได้รับการพัฒนาเพื่อเพิ่มพูนสมรรถนะในเรื่องใดบ้างและโดยวิธีการเช่นไร

  • ควรได้รับความรู้ข้อมูลในส่วนนั้น กฎหมายที่เกี่ยวข้อง ความรู้ด้านภาษา มีล่ามแปลเป็นภาษาไทยให้มีการประชุมกับชาวต่างชาติ
  • จะมีวิธีการอย่างไร ให้ได้คนที่มีความรู้ความสามารถเป็นตัวแทนแต่ละฝ่าย

 

ประเด็นที่ 6 รัฐบาลและกระทรวงแรงงานสมควรสนับสนุนไตรภาคีอย่างไรในอนาคตเพื่อสนับสนุนการบรรลุวัตถุประสงค์ของประชาคมอาเซียน

  • เมื่อมีบทสรุปจากไตรภาคีไปใช้ในการดำเนินการจริง
  • สนับสนุนการพัฒนา
  • งบประมาณและบุคลากร

ประเด็นที่ 4 ภารกิจที่ควรจะเป็นของไตรภาคีในการสนับสนุนการบรรลุวัตถุประสงค์ทั้งเจ็ดประการของประชาคมอาเซียนในอนาคตคืออะไรบ้าง [วัตถุประสงค์หลักของประชาคมอาเซียนที่กำหนดไว้ในปฏิญญาอาเซียน (The ASEAN Declaration) มี 7 ประการ คือ

1) ส่งเสริมความเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจ ความก้าวหน้าทางสังคมและวัฒนธรรม

2) ส่งเสริมการมีเสถียรภาพ สันติภาพและความมั่นคงของภูมิภาค

3) ส่งเสริมความร่วมมือทางเศรษฐกิจ สังคม วัฒนธรรม วิชาการ วิทยาศาสตร์ และด้านการบริหาร

4) ส่งเสริมความร่วมมือซึ่งกันและกันในการฝึกอบรมและการวิจัย

5) ส่งเสริมความร่วมมือในด้านเกษตรกรรมและอุตสาหกรรม การค้า การคมนาคม การสื่อสาร และปรับปรุงมาตรฐานการดำรงชีวิต

6) ส่งเสริมการมีหลักสูตรการศึกษาเอเชียตะวันออกเฉียงใต้

7) ส่งเสริมความร่วมมือกับองค์กรระดับภูมิภาคและองค์กรระหว่างประเทศ

 

ภารกิจที่ควรจะเป็นของไตรภาคีในการสนับสนุน

  • ภาครัฐ
  • ข้อมูล
  • ความโปร่งใส
  • ยุติธรรม
  • นายจ้าง
  • ทัศนคติที่ดี
  • ลูกจ้าง
  • จริยธรรม พัฒนาตนเอง

2. ภาครัฐ ควรมีการสร้างความสัมพันธ์ที่ดีกับเพื่อนบ้าน มีความเข้าใจ เท่าเทียมกัน  รัฐน่าเป็นจุดศูนย์กลางจัดตั้งคณะทำงาน  น่าจะมีการให้ทุน ให้ความสนใจ ปรับปรุงคุณภาพชีวิตลูกจ้างในการทำงาน  เริ่มจากภาครัฐเป็นผู้ก่อตั้ง  ควรมีทูตแรงงานในการสร้างความสัมพันธ์ที่ดีและเครือข่ายธุรกิจ

ทัศนคติ

ล้มเหลว ไม่ค่อยได้รับการสื่อสาร   การไปคุยควรมีทิศทางเดียวกัน ไม่ใช่ไม่ตรงกัน

มีความร่วมมือภาครัฐและเอกชนร่วมกัน