อรุณสวัสดิ์ค่ะ

งามพิสุทธิ์ดุจหทัยใสสะอาด

ธรรมชาติชื่นเย็นเช่นนี้หนอ หยาดน้ำพชรพร่างพราวขาวละออ โอ้ขาวหนอ ขาวหนอภาวนา มาปรับใจ ล่วงเวลาผ่านไปใจจึงหยุด ดวงธรรมผุดผ่องแผ้วแก้วขาวใส เก็บนิมิตทรงจำ จำเริญใจ ขอบคุณในธรรมมาลีที่พิมล แม้นสายลมโชยต้องผองเพชรแก้ว ต้องล่วงแล้วไม่เที่ยงเพียงหยาดฝน เกิดเรียนรู้ เหตุการณ์ผ่านกมล เกิดดับจนเห็นชัดอนัตตา

แค่ได้มองภาพใจเบิกบานและนำบทกลอนมาฝากค่ะ ....ขอให้เจริญในธรรมยิ่งๆขึ้นไปในพรรษานี้นะคะ ยังทนไหวนะคะ ตันติราพันธ์