อ่านบันทึกของคุณ ปริม แล้ว นึกถึงบันทึก อย่าตายโดยไม่มีชีวิตอยู่จริง ที่ผมเขียนถึงคนข้างบ้าน ผมเองก็สอบตกยิ่งกว่า เพราะ ณ ปัจจุบันตั้งแต่วันนั้นเรามองหน้ากันไม่สนิทเหมือนก่อน คิดไปเองแบบเข้าข้างตัวเองว่าเขาคงจะเกิดความละอาย หรือเกรงใจจริงๆ

ขอบคุณบันทึกดีๆที่ช่วยเตือนสติตามคำสอนของหลวงพ่อชา