สวัสดีค่ะคุณน้อย

ตัวตนเราสำคัญเสมอค่ะ แต่เราทำในสิ่งที่ตรงข้ามที่เราไม่ค่อยมีสติใส่ใจกับอารมณ์ของตนเองเลยปล่อยให้อารมณ์พาไปค่ะ อย่างที่ปริมไปต่อปากต่อคำกับเขาในวันแรกเพราะไม่ได้ใส่ใจอารมณ์โกรธของตัวเองให้มาก ปล่อยให้มันครอบครองค่ะ

บันทึกนี้ที่จริงแล้วไม่ได้ตั้งใจจะให้ความสำคัญในสิ่งที่เขาพูดและทำแต่ต้องการเล่าความคิดและความรู้สึกที่เกิดขึ้นกับตัวเราเองมากกว่าค่ะ บอกตรงๆ ในวันที่สองที่คุยกับเขาทางโทรศัพท์ปริมว่าปริมตั้งใจมองตัวเองมากกว่าฟังเหตุผลของเขาอีกค่ะ ;) ภูมิใจมาก ที่ทำได้แบบนั้น เพราะปกติแล้วคนอารมณ์ร้อนอย่างปริม ทำได้ยากค่ะ

ความสำคัญของการทำใจรับ (framing our mind) ในตอนเช้าของทุกๆวัน จะช่วยให้เรามีสติดีขึ้นและสามารถควบคุมอารมณ์ได้ดีกว่าค่ะ

ถือเป็นแบบฝึกหัดค่ะคุณน้อย วันแรกทำผิด วันที่สองทำได้ดีกว่าเดิม ;)

ขอบคุณค่ะ