จำได้ว่า ตามอ่านบันทึกของน้องปริมตั้งแต่มาเป็นสมาชิกใหม่ ๆ ใช้ชื่อภาษาปะกิด เรานั่งอ่านออกเสียงและนั่งคิดว่า ออกเสียงถูกหรือเปล่าหนอ พิ-ริ-มาด

ชอบสไตล์การเขียน และชื่นชมในความเพียร มีความอุตสาหะ เลือกภาพสวย เพลงไพเราะแบบสงบ ยังจำบันทึกที่บันทึกเสียงนกร้องยามเย็นมาใส่ พี่ต้องวานลูกชายให้มาเซฟให้แม่ฟังยามเข้านอน

ทุกวันนี้ก็ยังหวนกลับไปฟัง เมื่อกลับเมืองไทยน่ะค่ะ ลูกบันทึกไว้ในคอมพ์ที่บ้าน

นี่ก็ลุ้น(จริง ๆ ไม่ต้องลุ้น)ว่า ช่อดอกไม้คงมีโอกาสไปเที่ยวเมืองสิงห์โตแน่ ๆ :-)

เขียนเยอะๆ นะคะ รอและตามอ่านอยู่ค่ะ