สมัยที่ผมมาราชการที่บ้านท่าศาลา รถทหารที่ขับมาเกิดเสียแถวๆนั้น ชาวบ้านนำขนมราและขนมกงมาให้ทหารกิน..รู้สึกอบอุ่นมากทำให้คิดย้อนอดีตไปสมัยปี๒๕๑๑ จบเป็นจ่าใหม่ก็ไปราชการที่เขาชะเมา ระยอง ชาวบ้านมาถามว่ามากันกี่คน ? เขาเอาผลไม่ใส่ตระกร้าใหญ่มาแจก พอวันจะกลับได้นำขนมจีนมาเลี้ยงทหารไทย อิ่มมากครับ นี่ไงน้ำใจของชาวบ้านซึ่งหาไม่ได้ในเมืองใหญ่ และปัจจุบันคงจะหาได้ยากแล้ว เพราะอะไรๆก็เป็นธุรกิจไปหมด แต่ผมคิดเองว่ายังไงๆก็คงพอมีคนดีที่มีน้ำใจหลงเหลืออยู่บ้าง..ขอตัวไปหาคนคนนั้นก่อนครับ.