ความเห็น


สวัสดีค่ะ คุณฉัตรชัย

  • บันทึกนี้กระทบต่อมเจ็บใจของดิฉันอะค่ะ  ดิฉันเรียนศิลป์ภาษา เน้นภาษาอังกฤษ   เรียนปริญญาตรี ก็วิชาโทภาษาอังกฤษ  เรียนปริญญาโท ก็ยังมีเวลาดูหนังฝรั่งมากกว่านั่งเรียน
  • มาทำงาน ก็ต้องทำงานในฝ่ายที่เกี่ยวข้องกับฝรั่งอีก
  • นับแต่บัดนั้นจนบัดนี้ และคงจะต่อไปจนบัดโน้น..  ดิฉันก็ยังเขียนไม่ได้  และไม่ได้เขียน เพราะเขียนแล้วรู้สึกว่าใช้ไม่ได้  ก็เลยไม่กล้าเขียน  ทักษะการเขียนก็เลยยังไม่เป็นอันใช้จนบัดนี้  
  • พูดแล้วขอเจ็บใจอีกที...
  • ดิฉันไม่ได้โทษครูเลย แต่โทษความไม่เอาใจใส่ของตัวเอง  ที่ไม่รู้จักพัฒนาตัวเอง  จนบัดนี้ ตอนไหนจะเปลี่ยน y เป็น i  แล้วเติม es  ก็จำไม่ได้เสียแล้ว....  เจ็บใจซะอีกทีนี่แน่ะ...
  • แต่คุณฉัตรชัยคะ  ขอบคุณมากเหลือเกิน ที่ชี้ทางสว่างจ้าให้ดิฉัน
  • ทักษะการเขียนจะเกิดขึ้นมิได้เลย  ถ้ามิได้ลงมือเขียน 
  • และการฝึกเขียนภาษาต่างประเทศ ที่ดีที่สุด คือการเขียนอย่างมีจินตนาการ มีอารมณ์ และมีความรู้สึก  และถ่ายทอดเรื่องราวนั้นอย่างเป็นธรรมชาติ  
  • แล้วก็ฝึกหัดไป เขียนไป จนกว่าจะชำนาญ 
  • พรุ่งนี้ดิฉันจะเมลไปหาเพื่อนเก่า บอกเธอว่าเราจะยังไม่ตัดสัมพันธ์  ถ้าเธอทน rough English ทางอีเมลของดิฉันได้   
  • คาดว่าจะทำให้ฝรั่งปวดหัวไปได้อีกพักอะค่ะ 
    อิอิ...
พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี