Conclusion of the topic “Human capital” From Wikipedia ทุนมนุษย์ คือ”ทรัพยากรมนุษย์ที่ได้รับการหล่อหลอมด้วย วิธีคิด ทักษะ ความรู้ ความสามารถ ความชำนาญทั่วไป และความชำนาญเฉพาะทาง รวมทั้งวิถีทางในการดำรงชีวิต” ไม่ว่าจะมองในแง่มุมของด้านเศรษฐศาสตร์ หรือสังคมศาสตร์ พบว่าทุนมนุษย์เป็นสิ่งที่มีความสำคัญที่สุดที่ควรค่าแก่การลงทุนเพื่อความพัฒนาอย่างยั่งยืนให้แก่สังคมและระบบเศรษฐกิจของโลก ทฤษฎีของทั้งนักเศรษฐศาสตร์ และนักการศึกษา อาจเห็นต่างกัน หรือคล้ายกันบ้างในบางประเด็น แต่ในหลักการต่างเห็นตรงกันถึงความจำเป็นในการที่จะต้องพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ เพื่อให้เป็นทุนมนุษย์ และต้องพยายามทำให้เกิดความสมดุลของการเติบโต ทั้งในส่วนที่เป็นทุนทางธรรมชาติ กับทุนมนุษย์ ในภาพรวม ทุนมนุษย์เป็นเรื่องที่เกี่ยวกับการจัดการที่เกี่ยวข้องกับการให้การศึกษา ประสบการณ์ ค่านิยม คุณภาพชีวิตซึ่งสามารถใช้ดรรชนีชี้วัดการพัฒนามนุษย์ อันประกอบด้วย ดรรชนีความคาดหวังในการดำรงชีวิต, ดรรชนีการศึกษา และดรรชนีด้านรายได้ มาใช้ในการบ่งชี้คุณภาพของทุนมนุษย์ ของแต่ละประเทศ มีการศึกษา ค้นคว้า และบทวิเคราะห์มากมายเกี่ยวกับเรื่องทุนมนุษย์ตั้งแต่ในอดีต เช่นการวิเคราะห์แนวคิดของคาร์ล มาร์กซ์ ในเรื่องทุนมนุษย์ที่กล่าวถึงอำนาจของแรงงานเกี่ยวกับการขายแรงงานเพื่อแลกเงินว่า คนงานต้องทำงานด้วยทั้งกายและใจ เพื่อให้ได้ผลตอบแทน สิ่งที่ผู้ใช้แรงงานขายไม่ใช่ทักษะ แต่เป็นผลงานจากการใช้ทักษะ และมีความแตกต่างในความหมายของคำว่า “ผู้ใช้แรงงาน” กับ “ทาส” ซึ่งถือว่าเป็นทฤษฎีทุนมนุษย์ที่น่าสนใจทฤษฎีหนึ่ง อันมีผู้เชี่ยวชาญแสดงความเห็นด้วย และไม่เห็นด้วยบางส่วน หรือแม้แต่ทฤษฎีของ เบคเกอร์ที่ชื่อ “ Chicago School Theory” ที่พยายามอธิบายถึงความแตกต่างของค่าจ้าง และเงินเดือนในมุมมองของทุนมนุษย์ และยังมี “Signaling theory” ของ โยเซฟ สติกกิทซ์ ที่ออกมาโต้แย้งว่า การศึกษาไม่ได้เป็นสิ่งที่ทำให้ทุนมนุษย์เพิ่มขึ้น เป็นต้น องค์ประกอบของการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ในบทความนี้ แสดงให้เห็นว่า มีองค์ประกอบสำคัญหลายประการเช่น ทุนมนุษย์, ทุนทางปัญญา, ทุนทางสังคม, ทุนทางความรู้, ทุนทางความคิดสร้างสรรค์, ทุนทางวัฒนธรรม เป็นต้น ที่ทำให้มนุษย์พัฒนาเป็นทุนที่มีคุณค่า และมีความยั่งยืน อย่างไรก็ตามในเรื่องทุนมนุษย์ก็ยังมีผู้มองว่ามีประเด็นปัญหาที่น่าสนใจ เช่นมีการมองว่าปัญหาหนึ่งในยุคโลกาภิวัตน์ ที่เกี่ยวกับทุนมนุษย์ไม่ว่าจะในระดับองค์กร หรือระดับประเทศก็คือ การที่มนุษย์เคลื่อนย้ายจากที่หนึ่งไปสู่อีกที่หนึ่ง ทำให้ทุนที่เป็นทั้งลักษณะที่จับต้องได้คือปริมาณของคน และที่จับต้องไม่ได้คือคุณภาพที่อยู่ในตัวมนุษย์เคลื่อนย้ายไปด้วย ที่เรียกปรากฏการณ์นี้ว่า “สมองไหล” ซึ่งสามารถส่งผลดี และผลเสียได้พร้อมๆกัน แล้วแต่มุมมองของประเทศนั้นๆ หรือปัญหาเรื่องของความเสี่ยงของทุนมนุษย์ที่ส่งผลกระทบกับค่าใช้จ่ายที่อาจสูญเสียในกรณีต่างๆที่เกี่ยวกับมนุษย์ในขณะทำงาน เป็นต้น