สวัสดีค่ะ ภูไท ผาบัง [IP: 58.8.205.178] 21 มิถุนายน 2555

    ขอบคุณข้อมูลดีๆ ความคิดเห็นดีๆค่ะ....เมื่อยังเด็กไปเรียนหนังสือต่างถิ่น  พูดภาษาผู้ไท  แล้วถูกล้อเลียน  ..ก็อายเหมือนกันค่ะ..จนต้องฝึกภาษาอื่น..เช่นไปเรียนที่วานรนิวาส สมัยเรียนมัธยม  ก็พูดภาษาโย้ย ได้  ไปเรียนป.ตรี ที่มหาสารคามก็พูดภาษาลาวมหาสารคามได้...ที่สำคัญคือ ภาษาผู้ไท  คนไม่คุ้นเคยจะฟังยาก...แต่เป็นเอกลักษณ์ที่น่าภูมิใจมาก...

    ณ วันนี้อายุมากแล้ว...มองย้อนกลับอดีตแล้ว..เสียดาย...เสียใจ..งที่ไม่ได้รณรงค์อนุรักษ์ภาษาผู้ไท ของตนเอง..กลับทำให้เพี้ยนไปมากต่อมาก..จนจะมาหาหน้าตาเดิมไม่เจอ..

    หากมีลูก..ต้องสอนลูก มีหลานต้องสอนหลาน  อย่าทิ้งภาษาผู้ไท..เพราะเป็นสมบัติล้ำค่า ที่บรรพบุรุษให้ไว้..

    -ส่วนเรื่องเมืองเว  ใช่แล้ว  เว แปลว่าหันกลับ  และ  อว่าย  อว้าย  ก็แปลว่า หัน
   - มีคุณครูท่านหนึ่งอยู่บ้านม่วง  ..ท่านเป็นผู้ไท เหมือนกัน..คุณณย่าของท่านบอกไว้ว่า  โตขึ้นให้ไปตามหาญาต ที่เมืองวังนะ

ท่านก็บอกว่า เมืองวังอยู่ไหนก็ไม่รู้ เหมือนกับคุณทวดครูเตือนก็ สั่งไว้ให้ไปหาญาติที่เมืองวัง

  - ในที่สุดก็ได้ไปเมืองวังสมใจค่ะ  ดูภาพเมืองวังได้ที่  

http://www.facebook.com/media/set/?set=a.3216684891816.151908.1107161419&type=3&l=328308abf7