ขอบคุณค่ะหมอ ป.ที่มีประเด็นดีๆ ให้ชวนคิด ชลัญมักจะถูกคนรอบข้างพูดเสมอว่าเป็น"เด็กพิเศษ" ฟังดูเหมือนจะดี แต่ ในนัยคือแกไม่เหมือนชาวบ้านเขาน่ะ แต่ไอ้ความหมายหลังนี่ เองที่ ทำให้ตัวเอง รู้สึกโดดเดี่ยวในบางครั้งคือ การเป็นคนคิดเร็ว จนคนอื่นคิดตามไม่ทัน มักจะคิดเปลี่ยนแปลงจากสิ่งที่เห็น พอเห็นปุ๊บคิดปั๊บ ทำปุ๊บ เร็วมาก จนบางครั้งยังรู้สึกเราสมาธิสั้นหรือเปล่า(ว่ะ) บางเรื่องก็ออกมาดี บางเรื่องก็แผลงจนคนอื่นรับไม่ได้ ผ่านไปอีกสักระยะ เขากลับมาทำในสิ่งที่เราคิดไว้แล้วเขาไม่เอา เหมือนคิดอนาคต ยังไงก็ไม่รู้ แต่ตอนที่เขามาทำแล้วมีคนยกย่องน่ะ กลายเป็นความคิดของคนอื่นไม่ใช่ของชลัญซะแล้ว

   สัปดาห์ที่แล้วมีการประชุม เรื่องบันทึกทางการพยาบาล  มีประเด็นน่าสนใจคือ  การซักประวัติ ผู้ป่วยที่ นอน รพ. โดยใช้แบบแผนการซักประวัติ 11 แบบแผนของกอร์ดอน   ถามพี่ที่อยู่ใน ward  รู้สึกยังไงกับแบบฟอร์มนี้ พี่เขาบอกก็ใช้มาเป็น 10 ปี  หา! ใช้มาเป้น 10 ปี ไม่รู้สึกอะไร  ประชุมเมื่อไรก็โดน หน.ด่าตลอดว่าไม่รู้จัก เอามาเกี่ยวข้องกับ  การวางแผนการรักษาผู้ป่วย  ชลัญว่าสมควรโดน ตั้งแต่หัวหน้า พบ.นั่นแหล่ะ  ใช้กันมาได้มาเป็น 10 ปี  คนแรกคิดไว้ยังไงก็อยู่อย่างงั้นไม่มีการปรับ แบบฟอร์มนัวซะขนาดนั้นจะรู้ได้อย่างไรว่าอันไหนผิดปกติ  ก็กำลังปรับแบบฟอร์มเสนอพี่เขาดู  แถมได้หัวข้อวิจัยให้เขาอีกเรื่องหนึ่ง คือการหาคอริเรชั่นระหว่างแบบแผนการดำเนินชีวิต 11 แบบแผนกับโรคที่ป่วย    วิจัยชิ้นนี้เสร็จ จะรู้เลยว่า แบบแผนไหนส่งเสริมให้เกิดโรคอะไรในคนพิมาย จะได้แก้ปัญหาถูกจุด  ไม่รู้วิจัยนี้มีใครคิดไว้ยัง  เอ้าใครมาอ่านยังไม่มีหัวข้อวิจัยก็ลองเอาไปทำก่อน เรื่องง่ายๆทำทุกวันมาเป็น 10 ปี เป็นข้อมูลอยู่แต่ในกระดาษเฉยเลย  ไม่มีใครคิด R2Rชั้นดีทีเดียว ที่ยุให้คนอืนทำก่อนนี่เพราะชลัญคิดไว้แต่เขาจะมีคนทำตามหรือเปล่าไม่รู้  ขืนให้เราทำเองตายพอดี  มีเป็นแสนโครงการในหัว  นี่ยังคิดเลยว่าเราเป็น pks เพราะใช้สมองมากไปเปล่า มันเลยเสื่อมเร็ว  อิ อิ เอ้า......เงยหน้ามาดูอีกที  เขียนซะยาวเหยียว  ว่าแล้วอย่าได้พาดพิงเชียว ....ขอโทษนะแย่งซีนบทความหรือเปล่า ?น่าจะยาวพอกันซะมั๊ง   อิ อิ อิ