ศิลปินแห่งชาติที่ชื่นชอบคือ อาจารย์จักรพันธุ์ โปษยกฤต อาจารย์ได้เป็นศิลปินแห่งชาติเมื่อปีพ.ศ.2543 และยังได้รับยกย่องให้เป็น 1 ใน 52 ช่างเอกในรอบ 200 ปี แห่งกรุงรัตน์โกสินทร์อีกด้วย หากหนูได้มีโอกาสพบกับอาจารย์ หนูจะพูดกับท่านว่า หนูชื่นชอบผลงานของอาจารย์มาก คุณแม่ของหนูเคยได้รับปฏิทินมาเล่มหนึ่ง ในปฏิทินเล่มนั้นมีรูปภาพลายไทย แลละนางในวรรณคดีต่างๆมากมาย ลายเส้นมีความอ่อนช้อยงดงาม การลงสีก็ปราณีตไม่มีที่ติ สีหน้าอารมณ์ของตัวละครต่างๆดูสวยงาม สามารถสื่อออกมาถึงความรู้สึกที่มีต่อรูปนั้นๆได้ิอย่างชัดเจน รูปที่หนูประทับใจมากๆ เช่น ภาพพระสุรัสวดีกำลังเล่นพิณทร์อยู่บนหลังนกยูง ภาพพระอภัยกำลังเป่าปี่อยู่ข้างๆนางเงือก ภาพบุษบาเสี่ยงเทียน ฯลฯ และนอกจากภาพวาดแล้ว ผลงานอื่นๆของอาจารย์ก็ยังสวยสดงดงามเช่นกัน ไม่ว่าจะเป็นงานใหญ่ๆอย่างโบสถ์ หรืองานเล็กๆอย่างหุ่นกระบอก อาจารย์ก็ทำออกมาได้อย่างงดงาม อ่อนช้อย มีเอกลักษณ์ น่าจับตามองอย่างประหลาดจนไม่อยากละสายตาไปไหน นั่นแสดงถึงความมานะ อุตสาหะ เพียรพยายาม ตั้งใจในการทำงาน เพราะงานแต่ละชิ้นไม่ได้ใช้เวลาแค่ชั่วโมง 2ชั่วโมง งานแต่ละชิ้นต้องใช้เวลาเป็นวัน เป็นเดือน เป็นปี แต่ไม่ว่าจะยากแค่นั้น อาจารย์ก็ทำงานออกมาได้สวยงาม ปราณีต อ่อนช้อย ไม่มีผลงานชิ้นไหนของอาจารย์ที่ทำออกมาชุ่ยๆเละๆ ทำชิ้นล้วนทำออกมาจากความตั้งใจทั้งสิ้น หนูคิดว่าทุกคนควรจะใช้อาจารย์ท่านเป็นแบบอย่าง ไม่ว่าจะแนวคิด ความตั้งใจในการทำงาน รวมทั้งความรักที่จะอนุรักษ์รักษาศิลปวัฒนธรรมไทยให้คงอยู่ต่อไปตราบนานเท่านาน