จากที่กล่าวมานี้เป็นเพียงส่วนหนึ่งของการดำเนินงานให้เกิดคุณภาพ แต่แท้ที่จริงแล้วยังมีส่วนประกอบอีกมากมายในการสร้างคุณภาพ เช่น การมีคุณธรรม จริยธรรม อันเป็นตัวหล่อหลอมพฤติกรรมที่ดีเปรียบเสมือนน้ำมันเครื่องในรถยนต์ที่คอยหล่อลื่นเครื่องยนต์ไม่ให้สึกหรอไป ผู้เขียนเห็นบทความหนึ่งใน web site หนึ่งซึ่งจำไม่ได้ว่าเป็นของท่านใดต้องขออภัยด้วย เข้ากล่าวว่า “…..ผู้มีมารยาททางใจ คือผู้ที่ได้มีการปรับปรุงจิตใจให้ฝักใฝ่ในศีลธรรม คือเราทุกคนย่อมทราบว่าอะไรถูกอะไรผิดด้วยกันทั้งนั้นและย่อมใฝ่ในคุณงามความดีด้วยกันทั้งนั้น เมื่อเราไม่ชอบอะไรคนอื่นก็คงไม่ชอบเหมือนกันจึงควรวางตนเป็นคนช่างใช้ความคิดเสมอหลักธรรมเป็นแนวปฏิบัติดังนี้ คือ มีพรหมวิหาร คือธรรมประจำใจของผู้ประเสริฐ หรือ ผู้มีจิตใจยิ่งใหญ่กว้างขวางดุจพระพรหม 4 อย่าง ดังนี้1. เมตตา ความรัก ความปรารถนาดี มีไมตรี ต้องการช่วยเหลือให้ทุกคนประสบประโยชน์และ ความสุข

            2. กรุณา ความสงสาร อยากช่วยเหลือผู้อื่นให้พ้นจากทุกข์ ใฝ่ใจที่จะปลดเปลื้องขจัดความทุกข์จากความเดือดร้อนของผู้อื่น
            3. มุทิตา ความเบิกบานยินดี เมื่อเห็นผู้อื่นอยู่ดีมีความสุข ก็มีจิตใจแช่มชื่นเบิกบาน
            4. อุเบกขา ความวางใจเป็นกลาง มีจิตราบเรียบ ไม่เอนเอียงด้วยรักหรือชัง
      เมื่อมีคุณธรรมภายในเป็นพื้นฐาน จิตใจเช่นนี้แล้วย่อมทำให้การแสดงออกภายนอกเป็นไปอย่างบริสุทธิ์หนักแน่นและจริงจัง…….”  สิ่งเหล่านี้ล้วนเป็นสิ่งสำคัญในการพัฒนาคุณภาพ  ถ้าหากเราผู้เป็นกำลังหลักในการพัฒนานักเรียน นักศึกษา มีคุณภาพแล้ว  แน่นอน “ลูกค้า” ของเราจะต้องมีคุณภาพและเป็นที่ต้องการของสังคมอย่างแน่นอน