ว้า..เสียดาย ตกขบวน เลยไม่ได้ไปเยี่ยมเยือนอาจารย์เลย ปล่อยสองสาวไปกันสองคน แต่ก็รู้สึกยินดีที่ได้เห็นภาพบรรยากาศอันอบอุ่นผ่านบันทึกนี้
โอกาสหน้า.. ถ้าได้ไปเชียงใหม่ คงไม่พลาดไปสัมผัสเรือนชานบ้านอาจารย์ค่ะ จะขอไปนอนเปลแกว่งไกว ชมต้นไม้ ท้องฟ้า
การได้พบปะกัลยาณมิตรเป็นเรื่องงดงามอย่างยิ่งเรื่องหนึ่งของชีวิต ..__..