สิ่งที่รับรู้ได้จากบันทึกนี้และความเห็นของพี่ nui คือความอบอุ่นค่ะ

เห็นรูปความร่าเริง ของลูกศิษย์ ที่อาจารย์นำมาประกอบกับเรื่องที่ดูเศร้านิดๆ แล้วตัวตนที่เด่นชัดของอาจารย์ ก็ยังคงความเป็น "ครูเพื่อศิษย์" อยู่นั่นเอง

... เมื่อความผิดพลาดจากความวู่วาม เคยเกิดขึ้นแล้วนับครั้งไม่ถ้วน ทำอะไรจึงเห็นแต่ปัญหา

และคุณครูสามารถแก้ปัญหา ที่ว่านับครั้งไม่ถ้วนได้ อะไรทำให้คุณครูผ่านอุปสรรคเหล่านั้นมาได้ค่ะ