- ในความคิดแล้ว มีความคิดว่า ที่ใด ๆ ก็ได้ที่เราอยู่แล้วมีความสุข
- อยู่ที่ไหน ๆ ก็ไม่เท่ากับการที่เราได้อยู่บ้าน บ้านซึ่งเป็นบ้านของเรา
- ผู้เขียนในยามที่เป็นเด็ก ๆ ก็มาจากบ้านที่ไม่ร่ำรวย จดจำภาพเดิม ๆ ได้อย่างดีเสมอ แล้วคิดว่า เมื่อเกษียณอายุไปแล้ว คงกลับไปที่ที่เราเคยอยู่ แต่ภาพเดิม ๆ นั้น มันก็คงไม่กลับมาให้เราเห็นอีกแล้ว มันจะเปลี่ยนแปลงไป เพราะสภาพสังคมเปลี่ยนไป
- เคยเห็นบางครอบครัวหนีชนบทไป ไปอยู่ในเมืองหลวง แต่สุดท้ายก็ต้องกลับมาอยู่บ้านของตนเอง คงมีหลายปัจจัยที่ทำให้เขาอยู่ในเมืองหลวงไม่ได้
- ตอนเป็นเด็ก ผู้เขียนยังคิดว่า เรียนให้สูง ๆ แล้วไปทำงานที่ดี ๆ
- แต่เมื่อผู้เขียนเข้ามายังจุดที่เราคิดว่าดี แต่ไม่เป็นดังที่คิด จุดที่ดีที่สุด ก็คือ ที่บ้านของเรา ซึ่งเป็นบ้านเดิมเมื่อตอนเราเป็นเด็ก ๆ นั่นเอง อบอุ่น+ มีความสุข ซึ่งหายากมากกับสังคมที่เราได้ขึ้นมาอยู่ในที่สูงที่ทุกคนคิดว่าดี ณ ที่แห่งนี้
- อีกไม่นานค่ะ ผู้เขียนจะกลับไปอยู่ ณ ที่ที่เราจากมา ตอนนี้ ก็พยายามบริหารจัดการบ้านเก่าให้เป็นที่ที่น่าอยู่อีกที่หนึ่งค่ะ
- เคยฟังเพลงนี้หรือเปล่าค่ะ
- http://www.youtube.com/watch?v=5EkhBGKact4
- สัญญากับใจค่ะ
- ขอบคุณสำหรับบันทึกที่ทำให้ตัวเรายังคิดถึงและนึกถึงอยู่ตลอดค่ะ