คุณปู่เยี่ยมมากๆค่ะ ตัวเองก็มีลูกช่างถาม และมักจะชวนลูกคิดหาคำตอบมากกว่าตอบเองเสมอ เพราะเด็กๆเขาถามแบบคิดไปด้วยเสมอ เราไม่ต้องตอบไปทุกอย่าง เขามีคำตอบอยู่ในใจแบบของเขาอยู่แล้ว แต่สิ่งที่พยายามระวังคือการบอกว่าอะไรไม่ดี จะบอกว่าอะไรดีมากกว่าค่ะ เพราะสิ่งไม่ดีเราไม่จำเป็นต้องพูดถึง เมื่อไหร่ลูกถามค่อยคุย แต่จะพูดแต่เรื่องที่ดีๆ คิดว่าเป็นส่วนหนึ่งที่จะช่วยให้ลูกๆมองหาสิ่งดีมากกว่าสิ่งไม่ดีในทุกๆอย่างต่อไป และคิดว่าลูกๆที่เลี้ยงมาจนคนสุดท้องอายุ 15 ปีแล้ว เป็นเด็กที่มองโลกในแง่ค่อนข้างดีเสมอค่ะ เอามาแลกเปลี่ยนในบันทึกคุณปู่ หวังว่าน้องชลัญธรจะได้กลับมาอ่านอีกที เผื่อเอาไปใช้กับหนูไจ๋ไจ๋บ้างค่ะ