สวัสดีค่ะคุณหมอ

พี่อ่านบันทึกใน G2K ได้แค่ "ครึ่งหน้าขวา" เพราะครึ่งซ้ายมันหายไป

พี่ปะติดปะต่อความคิดจากสิ่งที่คุณหมอสื่อออกมา กับประสบการณ์ ๕ ปีในห้องตรวจอายุรกรรม คือ คนไข้โรคเรื้อรังจำนวน ๑ ใน ๓ ไปๆ มาๆ ก่อนนัด เพราะมีอาการอย่างใดอย่างหนึ่ง หลังนัด ขาดยาบ้างไม่ขาดยาบ้าง และการรักษาที่มักไม่ค่อยได้ผลดี  ปลายทางของคนไข้พวกนี้คือ

- ไตวาย ไตเสื่อม ตาไม่เห็น อัมพฤกษ์อัมพาต  แผลเน่าต้องตัดขา ฯลฯ ในคนไข้เบาหวาน ความดัน

- เดินเข้าออก ER วันเว้นวัน สำหรับโรคถุงลมโป่งพอง ที่ยังไม่ยอมหยุดบุหรี่

- เข้ามาขอเจาะท้องเอาน้ำออกเพื่อบรรเทาความทรมาน สำหรับคนไข้ตับแข็งจากดื่มเหล้าหัวราน้ำ เว้นเฉพาะวันมา รพ.

การรักษาที่ได้ผลดี คือ ความร่วมมือ "คนละครึ่ง" ระหว่างหมอกับคนไข้  แต่คนไข้ไทยคิดว่าการรักษาเป็นหน้าที่ของหมอ  และ หมอก็มักลืมคิดว่า คนไข้มีหน้าที่ครึ่งหนึ่งในการทำให้การรักษาได้ผล

ด้วยวิธีคิดแบบนี้ การรักษาจึงได้ผลครึ่งเดียว

พี่ติดใจคำว่า "ความไม่สมบูรณ์แบบของระบบ" มันทำให้พี่คิดอะไรได้มากมายในยามบ่ายนี้ อันนำมาซึ่งคำถาม เช่น

- ทำอย่างไรให้เรา (พี่ขอหมายความถึงเฉพาะ "บุคลากรสุขภาพ" ทุกสาขา) หยิบองค์ความรู้อันมากมายก่ายกองมาประยุกต์ให้เข้ากับงานอย่างเป็นรูปธรรม  แทนการทำงานให้ "มันจบๆ " ไปแต่ละวัน

- ทำอย่างไรให้เรา มองเห็น และหยิบจับปัญหาที่เห็นตรงหน้ามาเป็นโอกาสพัฒนา

- ทำอย่างไรให้เรามีผู้บริหารองค์กรสุขภาพ (ระดับโรงพยาบาล) มีวิสัยทัศน์ และภาวะผู้นำ

อ.หมอประเวศ วะสี เขียนไว้ในหนังสือหมอชาวบ้านนานมากแล้วความว่า "โชคไม่ดีที่เมืองไทยให้ความสำคัญกับบุคคล (ผู้นำองค์กร) มากกว่าระบบ"  อ่านตอนนั้นยังไม่เข้าใจ  แต่ตอนนี้ (ผ่านมากว่า ๒๐ปี) พี่เข้าใจถ่องแท้ในวัฒนธรรมการทำงานแบบไทยได้ทะลุ  อันเป็นทีมาของสำนวน "หัวกระดิก หางจึงส่าย"

.............

พี่ห่าง G2K ไปหลายเดือน แต่ยังคงคิดถึงบันทึกดีๆ ของคุณหมออยู่ นี่ก็ตามมาจากบันทึกของน้องอักขณิส

พี่อยู้หัวหิน ฝนกำลังลง สัญญาน wifi กำลังกระท่อนกระแท่น ต้องรีบจบก่อนที่จะส่งไม่ได้

สวัสดีค่ะ