พี่กลับไปดูภาพในบันทึกนี้อีกครั้ง

ทำให้นึกถึงคอนเสิร์ตคุณพระช่วยครั้งหนึ่ง  ตอนที่น้องผู้หญิงตาบอดร้องเพลงโดยมีน้องอีกคนพิการทางหูเล่นเปียโน  เพลงที่ทั้งคู่เลือกมาโชวชื่อ "แก้วกัลยา" เป็นเพลงทีแต่งเพื่อรำลึกถึงสมเด็จเจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนาฯ

เสียงเพลงของน้องที่ตาบอดไพเราะมาก ประกอบเสียงเปียโนที่เล่นโดยน้องที่ไม่เคยได้ยินเสียงใดๆ เลยมาแต่กำเนิด น่าประทับใจ คนดูหลายคนน้ำตาไหล

พี่นั่งดูด้วยความตื้นตันใจ

"คนพิการไม่ได้ต้องการความสงสาร  พวกเขาต้องการแค่โอกาส"

พิธีกรพูดไว้อย่างนั้น  มันยิ่งทำให้พี่เศร้าใจ  เพราะเมืองไทยของเราไม่เคยให้โอกาสคนพิการ...