ภาษาไทยเป็นภาษาที่มีลักษณะพลวัตรคือเคลื่อนไหวทุกเวลา การเคลื่อนไหวโดยการสร้าง เปลี่ยน ย้าย คำใหม่ๆ ย่อมเกิดขึ้นได้เพื่อรับใช้สังคม เพราะภาษามีหน้าที่รับใช้สังคมอยู่แล้วเพียงแต่ต้องเข้าใจหลักการที่ว่า "เปลี่ยนเปลือก ปรับกระพี้ รักษาแก่น" เท่านั้นเอง