ขอบคุณท่านชัดมากให้เกียรติกันมากมายเหลือเกิน ชลัญเพิ่งเข้าวงการมาได้แค่ 3 เดือนกว่าๆ ฝีมือยังน้อยอยู่มาก การเขียนของชลัญมันออกมาจากสิ่งที่อยู่ในความรู้สึกที่อัดอั้นมานาน ปกติเป็นคนไม่ชอบเขียน เพราะรู้สึกว่าไม่รู้จะเรียบเรียงคำพูดอย่างไรดี ถ้าให้พูดล่ะ 3 วันแบบไม่ซ้ำเรื่องก็ยังได้ เรียกว่าพูดเก่งจนลิงหลับ หรือไม่ก็พูดจนหลับเอง การเริ่มเขียนของชลัญมาจาก คุณหมอรุจิรา มังคละศิริ แพทย์ที่รพ.มหาราช อยากให้แบ่งปันการปรับตัวกับผู้ป่วยโรคเรื้อรังพาร์กินสัน ตอนนั้นเขียนจากประสบการณ์ของตัวเองทั้งหมด และก็เลือดเขียนใน GTK เพราะเคยสมัครเป็นสมาชิกไว้เมื่อ 2 ปี ก่อน แต่ไม่เคยบันทึก มีแว๊บมาเล็กน้อย ตอนแรกจะลง ใน FB ดูแล้ว ไม่ค่อย OK ก็เลยเลือด เขียนใน GTK เพื่อแบ่งปัน ซึ่งได้ ส่งให้ อ.หมอรุจิราดูแล้ว พอเริ่มเขียนชักมีคนสนใจเรื่อยๆ ก็เลยสนุกในการเขียน แบบหยุดไม่ได้ อีกทั้งเป็นคนที่ชอบอ่านอยู่แล้ว บทความดีๆ ใน GTK นั้นมากมาย ไม่ต้องหาความรู้ที่อื่นไกล เป็นความรู้ที่ไม่ได้มีเพียงแค่ในตำรา แต่ได้แนวคิดทัศนคติที่ดี ด้วย ทุกวันนี้ก็เลยสนุกที่จะเขียน บางบันทึกอาจไร้สาระไปบ้าง ก็ขออภัยผู้อ่านค่ะ