หมอที่ทำวิจัยน่าจะเป็นหมอที่อยู่ในโรงเรียนแพทย์ เป็นส่วนใหญ่ น่ะ ค่ะ อาจารย์ เขาคงไม่รู้หรอกว่าปัญหาในชนบท มันมีอะไรบ้างควรวิจัยเรื่องอะไร เมื่อก่อนเคยคิดว่าหมอเขาน่าจะเก่งเรื่องนี้ แต่ตอนนี้รู้แล้วว่า เขาเรียนวิจัยมาน้อยมาก ยกเว้นคนที่สนใจจริงๆ แต่กลุ่มนั้นก็จะอยู่ในโรงเรียนแพทย์ ใน มหาวิทยาลัย หรือ รพ.ศูนย์ แพทย์ใน รพช.แทบจะห่างจากการวิจัย ที่อื่นไม่รู้นะ แต่ที่ชลัญสัมผัส มีแต่บาลนี่แหล่ะทำ แต่ต้องใส่ชื่อแพทย์ ด้วยเพราะ เป็นความน่าเชื่อถือของวิจัย ( หรือเปล่า ) อย่างที่ชลัญทำเรื่องแผลกดทับ ต่อให้สำเร็จขึ้นมา ถ้าไม่มีชื่อแพทย์ ชลัญคิดเองนะว่าความน่าเชื่อถือในงานวิจัยของชลัญมันคงด้อย เพราะเราแค่ ป.ตรี เท่านั้น แต่ทุกวันนี้ความสำเร็จของงานวิจัย ของแพทย์ ก็มาจากบาลนี่แหล่ะ ก็คงเหมือนกับค่านิยมที่คนไทยนิยมต่างชาติ ถ้าเทียบแพทย์ กับ พบ.เขาคงนิยม แพทย์.มากกว่า

      อย่างเรื่องเบาหวานนี่ที่เป็นกันเยอะ ชลัญเคยชวนแพทย์ ทำวิจัย ที่ให้ชาวบ้านเข้าใจกลไกของโรค และการใช้ยา  การควบคุมอาหาร การออกกำลังกาย   ให้อยู่ในชุดข้อมูลชุดเดียว ชลัญ เรียกมันว่า นาฬิกาอินซูลิน  ซึ่งไอเดีย นี้ออกแบบไว้หมดแล้ว  เพียงแต่ว่า  กระบวนการคิดจะเน้นเรื่องความรู้ทางการแพทย์  +pathophysiology ของโรคที่ต้องใช้แพทย์ เป็นแกน  ยังไม่มีแพทย์ไหนจะเล่นด้วยกับชลัญเลย  ก็เลยพับโครงการไว้ก่อน ทำคนเดียวก็พอไหว  แต่ออกมาใครจะเชื่อถือชลัญ สุดท้ายสงสัยจะได้เก็บใส่ลิ้นชักแบบล็อคกุญแจแล้วโยนกุญแจทิ้งไปซะ   จะทำอะไรนักหนาเนาะพาร์กินสันเอ๊ย !!!!!!