บันทึกนี้ทำให้เกิดการแลกเปลี่ยนมุมมองดีนะคะ พี่โอ๋เห็นด้วยกับน้องที่ว่าเราต้องช่วยกันเสริมภูมิคุ้มกันให้เด็กๆใกล้ตัวเรา ให้รู้คิดว่าจะหาทางออกในเรื่องต่างๆอย่างไร เพราะทุกอย่างอยู่ที่วิธีคิดเท่านั้นเอง พี่โอ๋เองก็เคยรู้สึกอยากให้คนที่เอาเงินไปซื้อกระเป๋าใบละแสน เอาเงินนี้ไปบริจาคให้เด็กที่ต้องการค่าเรียนเพียงไม่กี่พัน ได้ตั้งหลายสิบคน แต่คิดอีกที เราไม่ใช่เขา เราไม่มีสิทธิไปตัดสินใคร เพราะฉะนั้น การที่เราจะไปเปรียบเทียบกับคนเสียเงินไปดูคอนเสิร์ตเลดี้กาก้าก็คงไม่แตกต่างกัน ทุกคนมีสิทธิที่จะตัดสินใจในการใช้เงินของเขาเอง เราแต่ละคนก็คงเคยใช้เงินเพื่อความสุขชั่วครั้งคราวที่อาจดูไม่สมเหตุสมผลสำหรับคนอื่นอยู่แล้ว 

เพียงแต่ช่วยกันเผยแพร่ผู้ที่ต้องการความช่วยเหลือให้ได้รับความช่วยเหลือในรูปแบบที่ถูกต้อง (ช่วยให้จับปลาเป็น ไม่ใช่ให้แต่ปลา) ก็น่าจะเป็นบทบาทที่เราทุกคนทำได้ ให้ข้อมูลที่รู้ ช่วยในส่วนที่เราทำได้ น่าจะดีกว่าการไปตัดสินใครว่าน่าหรือไม่น่าทำอะไรนะคะ