ทุกวันนี้ก็เป็นทันตแพทย์ทำงานใน รพ ชุมชนครับ มีความสุขกับการได้ให้บริการประชาชน ทุกวันนี้ก็ทำโครงการส่งเสริมสุขภาพต่างๆ ภายใต้กองทุนทันตกรรม หลักๆที่สำคัญที่ผ่านมาก็คือการส่งเสริมสุขภาพผู้สูงอายุแบบบูรณาการครับ ปัญหาในท้องที่ชนบทส่วนใหญ่คือฟันผุในเด็กเล็ก ซึ่งฟันผุในเด็กเล็กนั้นมีความละเอียดซับซ้อน ไม่เหมือนกับในผู้ใหญ่ซึ่งสามารถดูแลตนเองได้ โดยเฉพาะปัญหาการที่พ่อแม่ไม่ได้อยู่กับลูก ปล่อยให้ลูกอยู่กับตายายหรือคนดูแลอื่นๆ ทำให้การสำรวจพบว่าเด็กมีฟันน้ำนมผุแทบจะ 100% ซึ่งกลุ่มชมรมผู้สูงอายุเป็นกลุ่มที่มีศักยภาพและความสุขของผู้สูงอายุก็คือการรู้สึกว่าตัวเองนั้นมีคุณค่าในชีวิต เราจึงผลักดันให้ผู้สูงอายุนั้นมีบทบาทเป็นแกนนำหลักในการดูแลช่องปากของเด็ก เริ่มตั้งแต่การดูแลบุตรหลานตัวเองที่บ้าน จนเข้าสู่ศูนย์เด็กเล็ก เข้าสู่โรงเรียน และกระจายไปสู่ชุมชนรอบข้าง จนเป็นเครือข่ายของจังหวัด ตอนนี้อัตราฟันผุในดด็ก 3 ปีลดลง รวามเครียดของผู้สูงอายุลดลง อัตราการรับบริการของผู้ป่วยลดลงอย่างเห็นได้ชัด เพียงแค่การปรับกระบวนการจากเดิมที่ทำกันในรูปดบบการให้ปลาไม่ว่าจะเป็นการออกไปเึลือบฟลุออไรด์ ออกหน่วยเคลื่อนที่ ปรับมาเป็นการมีส่วนร่วมของชุมชนและทำให้ชุมชนดูแลตัวเองได้เพื่อชุมชน

สมัยเป็นนักศึกษาผมก็เป็นประธานชมรมเพื่อนผู้พิการในมหาวิทยาลัยแห่งหนึ่ง ก็ได้ทำกิจกรรมเกี่ยวกับผู้พิการ ซึ่งคงไม่ใช่การลงไปให้ความช่วยเหลือ เพราะปัญหาความพิการมันไม่ได้อยู่ที่คนพิการมีความพิการ แต่มันอยู่ที่ทัศนคติของสังคมที่มีต่อความพิการ กิจกรรมจึงเน้นการเรียนรู้ระหว่างนักศึกษาและผู้พิการ จนเราได้นักศึกษาจำนวนหนึ่ง เราจึงพยายามสร้างความเท่าเทียมทางการศึกษาโดยการเดินสายติวน้องตามโรงเรียนไม่ว่าจะเป็นโรงเรียนโสติ โรงเรียนสอนคนตาบอด โรงเรียนศรีสังวาลย์ เพราะเรา็งเห็นถึงความสำคัญของการศึกษาว่าเป็นสิ่งที่เค้าสามารถใช้เพื่อพัฒนาตัวเอง และผลักดันให้ทางมหาวิทยาลัย เปิดโควต้าสำหรับผู้พิการจนสำเร็จ. จนเป็นที่มาของส่วนหนึ่งของรายการคนค้นคน ทุกวันนี้เราสร้างภาคีเครือข่ายนักศึกษาและผู้พิการจนขยายไปยังมหาวิทยาลัยรอบข้างและเมื่อจบมาทำงานก็ยังคงมีความสุขทุกครั้งที่ได้ทำงานเหล่านี้