วันนี้อารมณ์ดี ได้นั่งสมาธิก่อนนอนตื่นนอนขึ้นมาค่อยสดชื่น มาอ่านบทความของอาจารย์ มีเพลงมาฝากอีกแล้ว นั่งฟังเนื้อร้องตอนแรกๆ ที่เป็นเนื้อร้องไทย บอกตรงๆหูชลัญคงฟังไม่ถึง กะจะเปลี่ยนใจไม่ฟังต่อ แต่อาจารย์อุตสาห์เชียร์ก็เลย เอ้าฟังต่อหน่อย มาถึงเนื้อร้องภาษาอังกฤษ โหย...ชอบๆ เพราะค่ะ ฟังสบายดนตรีก็เพราะ (แปลไม่ออกเหมือยเดิม)

   แต่ชลัญสงสัยไปเที่ยวที่สัตหีบบ่อยๆ ประมาณ 6-8 มิย.น่ี้ก็จะไปอีก พี่ชายเคยพาไปหลายสถานที่ มีชื่อเรียก "ประดู่" ขึ้นต้นหรือต่อท้าย  เช่น ร้านอาหารสระประดู่ เป็นต้น ประดู่มีความเกี่ยวข้องอะไรกับทหารเรือ ชลัญเพิ่งสังเกต ตอนที่ อ.เอาเพลงนี้มานี่แหล่ะ

     เรื่องตีแผ่ จม.รักของเพื่อนนี่ ชลัญแสบกว่า เพราะเพื่อนสาวชลัญ ก็มีแฟนเป็นทหารเรือ อยู่นาวิก วันนั้นมันพลาด เขียนจดหมายหาแฟนแบบหวานหยด ตอนหลังแฟนที่เป็นทหารเรือ รู้สึกอึดอัดก็เลยมาบอกเพื่อนชลัญว่า มีการประจานจดหมาย เพื่อนชลัญอายมากนั่งร้องไห้  ชลัญเลยจัดการ เขียนจดหมายแทนเพื่อนโดย ขึ้นต้นหวานหยด แล้ว ต่อด้วย เพลง ค่าน้ำนม เพราะเพื่อนมันบอกว่า เขาจะให้ทหารในกองนั้นแหล่ะออกมาอ่านประจานจนจบ สั่งการโดยครูฝึก เพื่อนมันเล่า พอเพื่อนทหารออกมาอ่าน หวานหยดเสร็มาถึงเพลงที่เอามาฝาก เป็นเพลง ค่าน้ำนม ทหารที่อ่านก็สะดุดกึก ฮิ  อิ ไม่อ่านต่อ  ครูฝึกไม่รู้ให้อ่านต่อ ทหารคนนั้นต้องร้องเพลงค่าน้ำนมจนจบ " แม่นี้มีบุญคุณอันใหญ่หลวง ..........." สุดท้าย มีปล.ด้วยว่า  เมื่อฟังเพลงนี้จบแล้ว ให้ทุกคนที่ได้ฟังเพลงนี้นั่งขลุกเข่าก้มกราบพระแม่ธรณี  เพื่อตอบแทนพระคุณแม่ด้วยเถิด  ฮา... สุดท้ายเพื่อนบอกครูฝึกก็เลิ่กลั่ก สั่งให้ทุกคนขลุกเข่าก้มกราบแม่ธรณี  แล้วจากนั้นการเซ็นเซอร์จดหมายก็ห่างออก แต่วันนั้นเพื่อนชลัญโดนครูฝึกทำโทษยับเลย ผิดข้อหา ทำให้ครูฝึกเสียหน้า อิ อิ อิ นี่แหล่ะ เรื่องของสมองบาลลูบคมทหารเรือ 55555555