"...การให้อภัยจึงเป็นการปฏิบัติธรรม และเป็นทานชั้นสูง ที่จะทำให้คนสร้างกรรมนี้ ได้รับบารมีติดตัวไปข้ามภพข้ามชาติทีเดียว และการกระทำด้วยน้ำใสใจจริง จะมีพลังถึงกับเปลี่ยนผังเดิมไปสู่ผังชีวิตที่ดูดีกว่า นุ่มนวลน่าเมตตาต่อผู้พบเห็นยิ่งนัก..."

I have to disagree with this "forgiving is a higher Dhamma for those who do forgive, they will receive merit for the next life...".

I will say this "forgiving a quality of all (ordinary) people, forgiving gives happiness straight away in this life (here and now). The veil of anger once removed, we can see clearer and our mind much calmer, the people around us can feel more comfortable and approachable when there is no anger around. Forgiving is for here and now and later life."

Yes, forgiving is hard to do. When we forgive, some people will say "we are weak and giving in". This is harder to let go that "the anger we have with someone else". This "weakness" is within ourselves. It is our "atta", It is hard to let go of ourselves. But we can let it go, we will be much "lighter, happier and free". We are no longer carry a heavy chain (of anger) around our neck.

Forgive me for saying these words. It is hard to give different arguments and not creating "anger" at the same time.