ขอบคุณทุกท่าน ที่เป็นกำลังใจ ให้จิโปม ในชีวิตจริง ณ.ขณะนี้ยังมีชีวิตที่เหมือน "จิโปม" อีกมาก ลองเดินเข้าไปในหมู่บ้าน จะเห็นว่า เกือบครึ่งหมู่บ้านที่ พ่อ แม่ ทิ้งลูกไว้ให้ตายาย เลี้ยง แล้วเดินทางไป ค้าขาย เพื่อความอยู่รอดของชีวิต สังคมเปลี่ยนไป ถ้าครูเรายังยึดวิถีเดิมคือสอนเนื้อหา โดยลืมไปว่าเด็กเขาก้าวเกินครูไปแล้ว

จากการที่เฝ้าตามพฤติกรรมของเด็ก ที่หนีโรงเรียนเพื่อเล่นเกม โดยที่พ่อแม่ทราบ แล้วติดตามคอยช่วยเหลือ(มีรายหนึ่ง แม่นั่งเฝ้าเลย ปล่อยให้เล่น ออกจากร้านแม่ไม่ให้ออก จนสุดท้าย เขาบอกแม่ว่าผมยอมแล้วครับ ฮา....แม่เขาเล่าให้ฟัง ว่าจากนั้น เขาขอเล่นเป็นเวลาเฉพาะเสาร์ อาทิตย์)

ไปได้สวย..ทุกราย เพราะอะไร.....เขาได้ทำในสิ่งที่เขาชอบ....เขาได้อยู่ในจินตนาการ... เข้าใจ ให้โอกาสหน่อย ก็แล้วกัน นะคะ