คารวะครับอาจารย์ ผมชอบคนนามสกุลนี้นะครับ ไปสวนโมกข์ฯ กรุงเทพ บ่อยๆ ไปทำวัตรเย็นครับ ที่นี่เลิกเร็ว กลับไปออกกำลังกายตอนเย็นทัน

สมัยก่อนอ่านคู่มือมนุษย์ไม่เข้าใจเลยครับ เล่มแรกซื้อปกแข็งเลย ต้องยกให้คุณพ่อ ยังไม่ลดละซื้อมาอีกหลายเล่ม จนมาพออ่านเข้าใจกับเล่มที่เขาแปลคำพูดเป็นภาษาเข้าใจง่าย

ตีความเอาเองว่า คือไร้ตัวกู ของกู ก็จบ แต่ทุกครั้งที่ดุด่าออกไปเพราะคิดว่านั่นของเราทั้งนั้นเลย นั่นลูกเรา นั่นรถเรา นั่นบ้านเรา ยังละไม่ได้เสียที

เคยเห็นคนทะเลาะกันใน Blog สงสัยเขาลืมเอาหัวโขนออก จึงกล้าตัดสินกันและกันนะครับ หรือเขานี่ Blog ของเรา ความคิดเห็นของเรา ประมาณนี้

คอมพิวเตอร์เตรื่องนี้ก็ไม่ใช่ของเรา เพราะหมดอายุแล้ว กำลังจะต้องคืนครับ

มีบุญบาปแหละมั้งครับที่ตามตัวเราไป แม้ทั้งสองอย่างจะไม่ได้รับการยอมรับว่าเป็นของเรา โดยเฉพาะบาป แต่คงบันทึกไว้ โดยเรายังไม่รู้ตัวเลย

จิตว่าง ไม่มีสิ่งใดบันทึกไว้ ก็ไม่ต้องมาเกิดและชดใช้สิ่งเหล่านั้น อย่าไปเพิ่มสิ่งที่บันทึกนั้นไว้อีกเลยครับ เพราะเท่าที่มีอยู่นั่น ก็มาชดใช้กันนานแล้วครับ

นานๆ มาที สวัสดีครับอาจารย์