สวัสดีค่ะ น้องเบิร์ด
เรามีอาจารย์เป็นชาวต่างประเทศเหมือนกันเลย แถมใจดีด้วย ค่าเรียนก็ถูกที่สุดในโลก อิอิ....
พี่นั่งห้วเราะบทไหว้อาจารย์ " ซีร็อกซ์ " ของเบิร์ดอะค่ะ เพื่อนมิขำกลิ้งไปเหรอนั่น.......
ตอนเรียนพี่ชอบโดดเรียนไปดูหนังฝรั่งคนเดียว ของเบิร์ดโดดไปไหน สารภาพมาซะดีๆ อิอิ
ตอนนี้เวลาเด็กโดดเรียน พี่เข้าใจจังเลย ตอนเรียนพี่รู้สึกอึดอัดชะมัด ทำไมต้องมาขังเราในห้องสี่เหลี่ยมทุกวันก็ไม่รู้ละ เบื่อจะแย่ พอถึงตาเราเป็นครู ก็กรรมสนอง เด็กก็โดดเรียนวิชาเรามั่ง
พี่รู้สึก(คือคิดเอาเอง)ว่าเข้าใจเขานะคะ ถ้าเราสอนไม่จูงใจให้อยากเรียน เด็กๆเขาก็เบื่อ พี่ก็ไม่ใช่คนสอนวิชาการเก่ง และยอมรับความจริงกับเขาตรงๆ แล้วก็บอกเขาตรงๆด้วยว่าขืนให้ครูยืนปิ้งแผ่นใส รับรองไม่เกินสิบห้านาที..ครูก็หลับ
........หลับก่อนพวกคุณอีก ....เธอก็ฮากันครืน.......
จากนั้นพี่ก็สอนตามใจตัว สอนแบบที่คนสอนไม่เบื่อ อาทิ พาไปฝึกทำงานเป็นทีม พาไปเป็นสต๊าฟงานสัมมนา หรือไม่ก็หาเรื่องให้เถียง(อภิปราย)กัน ด้วยเรื่องที่ยอมกันยาก จะได้เถียงกันนานๆ
ทั้งนี้ทั้งนั้นเพื่อจะให้เราไม่หลับกันทั้งสองฝ่าย อิอิ
รู้สึกว่าได้ผลหน่อยๆอะค่ะ คือเด็กๆบอกว่ากะชั่วโมงโดดไม่ถูก เพราะไม่รู้ว่าคาบหน้าจะมาไม้ไหน เดาไม่ถูกสักคาบ เลยต้องมานั่งเรียนเพื่อสวัสดิภาพ ประมาณว่าปลอดภัยกว่า .... ไม่งั้นโดดแล้วลำบากใจ โดดไปเสียวไป .....เสียสุขภาพจิตอะค่ะ....... อิอิ...... : )