ฝนสาดวสันต์

จากกันวันที่มีสายฝน
ร่วงหล่นลงมาฟ้ารั่ว
ฟ้าร้องครืนครางน่ากลัว
ครึ้มคล้ำหม่นมัวหมางเมิน 

ก้าวพรากจากไปช้าช้า
มองหายิงหายห่างเหิน
หยุดย่างทางยาวก้าวเดิน
เหลือเกินทานทนหม่นใจ