ขอบคุณทุกความเห็นค่ะ

น่าสนใจมากที่แต่ละท่านมีภาพบางอย่างอยู่ในใจของตนเองที่ต่างกัน เมื่ออ่านและตีความบันทึกฉบับนี้

ดิฉันเขียนโดยมีภาพชีวิตจริงของคนกลุ่มหนึ่ง  พวกเขามีลีลาชีวิตที่ไม่ต่างกับการเล่นเกมคอมพิวเตอร์อย่างที่ว่า     ในความเป็นจริง ผู้เล่นคนหนึ่งที่แพ้ ยอมรับในความพ่ายแพ้  ไม่โมโห หรือ เศร้า แต่เจ็บปวด  ดิฉันสนใจว่า ผู้แพ้คนนี้จะเลือกทางออกอย่างไร

ดูเหมือนทางเลือกของเขาคือการ"สละตัวเอง" (เป็นการทำร้ายตัวเองที่ออกจะโง่อยู่)   ออกจากเกม เลือกที่จะเป็น "คนนอก"   และเป็นผู้ดู  เมื่อเขาเลือกได้อย่างนี้  ชีวิตเขาเป็นอิสระขึ้น มีพลังที่จะสร้างสิ่งดีงามให้แก่คนอื่นรวมถึงคนที่เป็นผู้ชนะ   และก้าวต่อไปข้างหน้าได้โดยไม่รู้สึกเจ็บปวดอีกต่อไป