หวัดดีครับ พี่พนัส อบรมครั้งเมื่อกี้ ชมรมสานฝันได้ส่งตัวแทนน้องผู้หญิงไป 2 คน เค้าก็เล่าให้ฟังว่าเป็นกิจกรรมที่ดีมากครับ นำไปประยุกต์ใช้กับค่ายที่พวกผมไปทำอยู่ที่หนองบัวฯ(สร้างฝาย)ผลลัพธ์ออกมาเกือบร้อย % ขาดอยู่นิดเดียว คือเรื่องชุมชนครับ แน่นอนว่า กิจกรรมที่ร่วมกับชุมชน กิจกรรม พ่อฮัก แม่ฮัก ผมยังคงดำเนินอย่างต่อเนื่องและพยายามพัฒนาขึ้นเรื่อยๆ แต่อุปสรรค์ คือ ผู้นำหมู่บ้าน(ผู้ใหญ่บ้าน)ค่อนข้างที่จะไม่ค่อยให้ความร่วมมือ(กระแส เสียงพูดเดียวกับ ของน้องๆและพ่อฮัก แม่ฮักหลายๆคน) แกเฉยชามากครับ พยายามติดต่อ พยายามเข้าไปคุย แกก็เหมือนจะไม่ให้ความร่วมมือ ต่ชาวบ้านให้ความร่วมมือดีมากครับ ทั้งอาหารที่อยู่ ที่กิน และที่อยู่อาศัยเป็นต้น ที่ขาดคือการประสานงานระหว่างชาวบ้าน กับชาวค่าย ซึ่งต้องอาศัยตัวกลางคือผู้ใหญ่บ้าน การทำฝาย ตลอดทั้งค่าย พวกผมจึงทำเฉพาะกลุ่มนิสิต และมีเจ้าหน้าที่ที่ทำเกี่ยวกับฝาย 3-4 ท่านมาช่วยครับ......... สิ่งที่ยังคมดีใจและอบอุ่นใจเหมือนเดิมก็คือ ความรัก ความหวงแหนที่ชาวบ้านมอบให้ในวันกลับก็ยังคงปรากฏอยู่เหมือนเดิมครับ . . .....ย้อนกลับไป เมื่อปีที่แล้ว ที่พี่ๆจัดอบรม(น่าจะเป็นครั้งแรก)ที่จังหวัดกาฬสินธ์(ที่สร้างหนัง ครูบ้านนอก) ผมได้มีโอกาศไปเข้าร่วมกับน้องผู้หญิงอีกคนหนึ่ง ตอนนั้น ค่ายที่ทำคือ ทำแนวป้องกันไฟป่า ที่จ.ชัยภูมิ ผมพยายามนำความรู้ที่ได้มาประยุกต์ใช้อย่างเต็มที่ แต่เสียดายที่ สถานที่จัดกิจกรรม กลับอยู่บนภูเขา ไม่มีหมู่บ้าน จึงขาดองค์ประกอบที่สำคัญไปครับ............................ .....ค่ายตุลาคม ปี 54(ที่บุรีรัมย์) ผมได้มีโอกาศจัดค่ายอีกครับ ซึงกลุ่มเป้าหมายหลักคือ น้อง ปี1 ค่ายนี้ผมยังยึดหลักการ ที่เข้าร่วมอบรมกับพี่ๆที่กาฬสินธ์ "บวร" (บ้าน วัด ราชการ) ค่ายนี้ผมกล้าพูดได้อย่างเต็มปากเลยครับ ว่าเป็น "ค่ายที่สมบูรณ์แบบที่สุด" ถึงแม้ต้นไม้ที่ปลูกจะไม่เติบโตทุกต้น ต้นไม่ที่เอาผ้าเหลืองไปผูกจะรอดจากน้ำมือของชาวบ้านทุกต้น แต่ที่ภูมใจที่สุดคือ ความผูกพันธ์/ความสัมพันธ์/ความรัก ความอบอุ่น จากชาวบ้านที่มอบให้พวกเรา ตั้งแต่วันแรกที่เดินทางไปถึง ชาวบ้านก็มาต้อนรับแล้รอที่จะจูงแขน "ลูกฮัก" ของตัวเอง กลับไป อาบน้ำและ(บังคับ)กินข้าวที่บ้านด้วย...........ส่วนองค์ประกอบที่ 2 (วัด) ตอนนั้น ตรงกับวันออกพรรษาพอดี ผมและน้องๆได้มีโอกาศทำกับข้าว(ทั้งของตัวเอง และช่วยพ่อ/แม่)และได้ไปทำบุญร่วมกับท่านในตอนเช้าๆ ซึงเป็นโอกาสที่ดีที่พวกเรา และน้องๆหลายๆคนที่ไม่เคยได้เข้าไปทำบุญที่วัดเลยหรือไม่ค่อยได้ทำบุญ....วันนี้พวกเราได้ร่วมกันทำบุญและเรียนรู้ขนบธรรมเนียม ประเพณี ที่ค่อนข้างจะแตกต่างจากแถวๆบ้านของเราอีกด้วยครับ.......... ...องค์ประกอบสุดท้าย(ราชการ)....พวกเราได้รับความร่วมมือจากค่ายทะหาร(จำช่อไม่ได้แล้วครับ)มาร่วมกิจกรรม ไม่ว่าจะเป็นพิธีเปิด/ปิด การปูกป่า/บวชป่า สิ่งที่น่าภาคภูมิใจกว่านั้นคือเค้ามีโครการปลูกป่าเฉลิมพระเกียรติอยู่ เราจึกได้เข้าร่วมกับเข้าพอดีเลยครับ........................

...ที่จริงผมก็อยากมีบร็อคอย่านี้อยู่น่ะครับ แต่เสียดาย สมัครที่ไรก็ไม่ได้ซักทีครับ.....................