ตื่นจากฝันร้ายเมื่อสักพักใหญ่ๆค่ะคุณอุ้ม
ฝันว่า มียายงกๆเงิ่นๆ ถือถาดพร้อมมีดชุดผ่าตัดของหมอ
เข้ามาหาเราในห้องนอน...บอกจะมาผ่าตัดเนื้อร้ายออกให้
ลุกลี้ลุกลน รีบทำการโดยไม่เปิดไฟ
ยายแกบอกว่าแกมีดวงตาที่สาม รู้ว่าส่วนที่ผิดปกติอยู่ตรงไหน
ปฏิบัติการเร็วมาก
แต่...เรากลายเป็นคนพิการไปเลย
อะไรไม่ทราบ ที่ทำให้เข้่ามาอ่านบันทึกนี้อีกรอบ
กำลังค้นหาคำตอบบางอย่างให้ตนเองอยู่
มาสะดุดที่....
..."ปรุงแต่ง" ยึดแต่ “มี”และ“เป็น”
จึงมองเห็น ใจนี้ อีกนิยาม...
วันนี้ เพื่อนที่พูดคุยปรึกษาหารือเรื่องการปรับแนวทางฝึกตนจะมาพบที่ที่ทำงาน
เรามีนิสัยคล้ายกันตรงที่เมื่อสิบปีก่อน จริงจังกับชีวิตมาก
กำลังปรับความเคยชินใหม่ ให้เป็นแบบสุขาปฏิปทา
เขามีแบบอย่างจากกลุ่มแพทย์ทางเลือกแล้ว
ส่วนตัวเอง ได้จากหลานๆและเด็กรุ่นใหม่
และผู้ใหญ่ที่มีมุมคิดแบบหักมุม พลิกวิธีคิดให้เป็นเรื่องขำไปเลย
หลานๆเค้าจะสบายใจ เมื่อเราสบายๆไม่จริงจัง
(เพื่อนรอบข้างด้วย)
แต่ยังเหลือความขัดแย้งในตนเอง...ความรู้สึกผิด
จากคำตอกย้ำที่ว่า เรา...เอาหัวสมองมาทิ้ง!...ไม่ขวนขวายฯลฯ (จริงๆหรือ?)
เมื่องานมีปัญหาจากความบกพร่องในข้อจำกัดการเรียนรู้
ทำให้ต้องขวนขวายเข้ามาเรียนรู้ที่นี่
ความเป็นเรา จากวิธีคิดนั้นจึงออกผลมาเป็นตามสองประโยคนี้ของคุณอุ้มค่ะ
เริ่มได้คำตอบจากบันทึกอ.กะปุ๋มบางมุมแล้ว
ยังตามหาจิ๊กซอว์บางชิ้นอยู่
คงต้องเก็บ ข้อคิดของคุณอุ้มส่วนนี้ไปพิจารณาอีกหลายๆรอบ
เรา...อาจหลงผิด คิดว่าการสร้างความเคยชินใหม่
จะทำให้เราออกจากปัญหาบางอย่างของตนเองได้
จำเป็นต้องใช้ วิชาจิตวิทยาเข้ามาวิเคราะห์ตนเองเสียแล้วค่ะ
รบกวน(ยาว)หน่อยนะคะคุณอุ้ม
เรียกว่าได้จังหวะแลกเปลี่ยนเรียนรู้กับเพื่อนที่จะมาหาพอดีค่ะ
ขอบคุณมากค่ะ