ท่าน sr ครับ จารึกเสาหินโบราณ แถวนครปฐม ส่วนใหญ่เป็นอักษรปัลลวะ (อินเดียใต้) ต่อมาเป็นสันสกฤต ขอมโบราณ (เก่ากว่าทางนครวัดเสียอีก) เป็นมอญ เป็นบาลี และ เป็นไทยในที่สุด ครับ

พพจ. ทรงให้จารคำสอนเป็นบาลี เพราะเห็นว่าเป็นภาษาไพร่ ส่วนอำมาตย์อินเดียนั้นใช้สันสกฤต

(แหม..เดี๋ยวนี้ท่าน sr พิมพ์ไทยเก่งขึ้นนะครับ)