ความเห็น 2625461

สรุปสาระสำคัญและความแตกต่างในข้อยกเว้นการละเมิดลิขสิทธิ์ มาตรา 32-43 แห่งพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ.2537

เขียนเมื่อ 

ข้อควรระวังในการซื้อสินค้ามือสองมาขายต่อ

http://www.ipthailand.go.th/ipthailand/index.php?option=com_content&task=view&id=327&Itemid=197

นายพิบูล   ตันศุภผล  นบ., นบท.

นายทะเบียนเครื่องหมายการค้า

10 เมษายน  2549

...

การที่มีผู้ซื้อสินค้ามือสอง  จากโรงเกลือมาขายต่อโดยที่สินค้าเป็นมีเครื่องหมายการค้าที่เลียนหรือปลอม ผู้ขายสินค้ามือสองจะมีความผิดหรือไม่ผิดนั้น ผู้เขียนขอให้ข้อสังเกตบางประการดังนี้

1. ตามพระราชบัญญัติเครื่องหมายการค้า พ.ศ.2534 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติเครื่องหมายการค้า (ฉบับที่ 2) พ.ศ.2543 110 (1) “ บุคคลใด นำเข้ามาในราชอาณาจักร จำหน่าย เสนอจำหน่าย หรือมีไว้เพื่อจำหน่ายซึ่งสินค้าที่มีเครื่องหมายการค้า.... ปลอมตามมาตรา 108 หรือที่เลียนเครื่องหมายการค้าของบุคคลอื่นตามมาตรา 109 ต้องระวางโทษดังที่บัญญัติไว้ในมาตรานั้น ๆ

ซึ่งเห็นได้ว่า การเสนอจำหน่าย หรือมีไว้เพื่อจำหน่ายซึ่งสินค้าที่มีเครื่องหมายการค้าปลอมหรือเลียนเครื่องหมายการค้าของบุคคลอื่นย่อมมีความผิดฐานปลอมหรือเลียนเครื่องหมายการค้าด้วยเช่นกัน

2   หลักฐานการซื้อขายสินค้าเป็นหลักฐานสำคัญอย่างหนึ่งในการพิสูจน์ความสุจริตของผู้ซื้ออย่างหนึ่ง จากตัวอย่างคำพิพากษาฎีกาข้างต้น จำเลยมีหลักฐานการนำสินค้าเข้าจากตัวแทนจำหน่ายที่ถูกต้อง  จึงเป็นหลักฐานการพิสูจน์ถึงเจตนาในการนำสินค้ามาขายต่อ แต่การซื้อสินค้ามือสองที่ใช้แล้ว ส่วนมากจะไม่มีหลักฐานการซื้อขายกัน

3.  บุคคลและสถานที่ซื้อขายสินค้า โรงเกลือที่เป็นสถานที่ซื้อสินค้ามาจำหน่ายนั้น ผู้เขียนทราบว่าอยู่ใกล้ชายแดนไทย เป็นสถานที่จำหน่ายสินค้าที่ไม่ถูกต้องนัก แต่นับได้ว่าเป็นตลาดสำหรับการซื้อขายสินค้าอย่างหนึ่ง  มีบุคคลจำนวนมากที่ทำการซื้อขายสินค้ากัน  แม้สิทธิในการเป็นเจ้าของสินค้าของผู้ซื้อตกแก่ผู้ซื้อตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1332 (มาตรา 1332 บุคคลผู้ซื้อทรัพย์สินมาโดยสุจริตในการขายทอดตลาด หรือในท้องตลาด หรือจากพ่อค้าซึ่งขายของชนิดนั้น ไม่จำต้องคืนให้แก่เจ้าของแท้จริง  เว้นแต่เจ้าของจะชดใช้ราคาที่ซื้อมา) แต่ในส่วนที่เกี่ยวกับเครื่องหมายการค้านั้นเป็นคนละกรณีกัน   สินค้าที่ซื้อมาแม้จะเป็นสินค้าที่ใช้แล้วก็ตาม ถ้าเป็นสินค้าที่มีเครื่องหมายการค้าที่แท้จริงแล้ว เจ้าของเครื่องหมายการค้าย่อมไม่อาจดำเนินการอย่างไรกับผู้ที่ซื้อสินค้าไปขายต่อตามแนวคำพิพากษาฎีกาที่ 2817/2543  ดังกล่าว  

แต่ถ้าเป็นสินค้าที่มีเครื่องหมายการค้าปลอมหรือเลียนเครื่องหมายการค้าของบุคคลอื่น แม้ผู้ซื้อมาจะมิได้ดำเนินการอย่างไรกับเครื่องหมายการค้าที่ติดมากับสินค้าก็ตามโอกาสที่จะพบสินค้าที่มีเครื่องหมายการค้าปลอมหรือเลียนเครื่องหมายการค้าของบุคคลอื่นยิ่งมีมาก  และถ้าสินค้ามีจำนวนมากเปอร์เซ็นต์ที่จะถูกจับกุมก็มีได้มากเช่นกัน ดังนั้นหากตำรวจจะจับกุมก็เป็นไปได้ด้วยเหตุผล ซึ่งเป็นหน้าที่ของผู้ซื้อที่จะต้องหาหลักฐานมาแสดงว่า ผู้ซื้อไม่มีเจตนาที่ขายหรือมีไว้ซึ่งสินค้าที่มีเครื่องหมายการค้าปลอมหรือเลียนเครื่องหมายการค้าของบุคคลอื่น

4.   ความผิดฐานปลอมหรือเลียนเครื่องหมายการค้าหรือนำเข้ามาจำหน่าย หรือเสนอขาย หรือมีไว้เพื่อจำหน่ายซึ่งสินค้าปลอมหรือเลียนเครื่องหมายการค้าของบุคคลอื่น เป็นความผิดอาญาต่อแผ่นดิน เจ้าหน้าที่ตำรวจมีอำนาจจับกุมและเชิญผู้เสียหายที่เป็นเจ้าของเครื่องหมายการค้าที่แท้จริงมาพิสูจน์ยืนยันได้หรือเจ้าของเครื่องหมายการค้าที่แท้จริงแจ้งความดำเนินคดีก็ได้  จำนวนสินค้ามิใช่เป็นองค์ประกอบที่สำคัญของความผิดนี้ ความสำคัญอยู่ที่ว่า ผู้ขายสินค้ามือสองรู้หรือไม่ว่าสินค้าที่ตนขายนั้นเป็นสินค้าที่ใช้เครื่องหมายการค้าปลอม  การพิสูจน์เจตนาในเรื่องนี้ค่อนข้างยาก โดยเฉพาะอย่างยิ่งตลาดสินค้ามือสองนั้น ส่วนใหญ่ผู้ที่นำสินค้ามือสองมาขายมิใช่ตัวแทนจำหน่ายสินค้าของเจ้าของเครื่องหมายการค้าที่แท้จริง

...