...มาเยี่ยม..รร.ญี่ปุ่น..แล้ว..คิดถึง..ระบบการเรียน..ของ..เยอรมัน.."เขาเคยมีหลักการว่า..การเรียน..นั้น..เรียนกันได้..ทั้งชีวิต..และ..ประกาศนียบัตร..ไม่ใช่หลักประกันชีวิต.".(จึงไม่ต้องแจกกันเป็นพิธี..รีตรอง..เหมือนตำน้ำ พริก..ละลายแม่น้ำ..อิอิ..)..ทุกอย่างเปลี่ยนแปลงได้..คน.พุทธในประเทศไทย..เปลี่ยนแปลงตัวเองไม่ได้ตาม..ที่พุทธองค์..สอนไว้..กลับไปว่าย(เอ้ยไหว้ต้นไม้)..แทนเป็นส่วนใหญ่..ไม่รู้ใครสอน...เห็นจะเป็นเพราะให้ที่ครูสอน...ให้เคารพเสาธง..ตะเบ็งร้องเพลงแบบบังคับ..อ้ะะะๆๆๆ..เพราะครูเขาก็ถูกสอนมาแบบนั้น..กระมัง...อ้ะะะๆๆๆ...หากไม่เคารพ..อาจ(..)..ไม่รู้..ตรงนี้.......ยายธีก็เป็นคนๆหนึ่งที่...เป็นคนไทย..จริงๆเหมือนกัน...กว่าจะเรียน..ข้ามถนนในเยอรมัน..ไฟแดง..ต้องรอ..จนไฟเขียว...(ไม่เคยรอเหมือนคนเยอรมัน)...เห็นไม่มีคน..วิ่งจู้ดเลย...เฮอๆๆ(แถมยังไปแอบว่าเขาในใจอีก....)...จนป่านนี้ไทๆๆคงอยู่"ไม่"รอดเพราะคงจะเป็นที่.."เห็นรูป..จูบกระดาษที่วาดไว้.".มากันนมนาน...ไดโนเสา..อิอิ......ยายธี