สวัสดีค่ะคุณน้อย

ไม่น่าเชื่อว่ายอดดอยจะสามารถปลูกผักหวานได้งดงามเพียงนี้ค่ะ ปริมดูจากรูปในบันทึกเก่าๆ ของคุณน้อยเห็นยอดผักหวาน ดอกผักหวานเขียวขจี น่าทานมาก ปริมก็คิดว่าเป็นสวนที่อยู่ที่ราบ พอเห็นรูปในสามบันทึกหลังเป็นเนิน ก็คิดว่าคงเป็นที่ราบเชิงเขา ที่ไหนได้ เล่นอยู่ที่สูงเลยค่ะ...ปล่อยไก่ตัวเบ้อเริ่ม...

ขอชื่นชมจากใจจริงๆ เลยค่ะที่คนสองคนทำสวน 30 ไร่ได้จนอยู่ตัวในวันนี้ เหนื่อยแค่ไหนคงไม่ต้องถาม แต่ผลที่ได้คุณน้อยกับคุณโอภาสต้องภูมิใจมากๆ เลยนะคะ สุดยอดค่ะ

ขอบคุณสำหรับคำแนะนำค่ะ ปริมไม่มีพื้นฐานทางการเกษตรเลย แต่พออายุเริ่ม 30+ ก็เริ่มคิดเริ่มวางแผนถามตัวเองว่าจะใช้ชีวิตในวัย 40+ อย่างไรดี ชีวิตที่พอเพียงตามแนวพระราชดำริคือคำตอบ ทีนี้เราก็เริ่มเตรียมความพร้อมกัน ประกอบกับความชอบส่วนตัวที่ชอบธรรมชาติ ชอบสัตว์ รวมทั้งความเชื่อในการใช้ชีวิตเรียบง่ายเพื่อเอาเวลาที่มีใช้ในการเรียนรู้และพัฒนาตัวเองและช่วยเหลือผู้อื่น เราจึงอยากอยู่ในสวนที่พึ่งพาตัวเองได้ ทำไร่แบบไร้สาร เพราะเราทานมังสวิรัติกันมาตลอด จริงๆแล้ว ชีวิตก็ต้องการแค่นี้ ไม่มากมายเลยค่ะ..

ก็หากทำได้ดังที่คิดคงจะดีมากๆ เหลืออย่างเดียวคือการเริ่มต้นเดินทางนั้น ซึ่งก็คิดว่าคงอีกไม่กี่ปีนี้ค่ะ ตอนนี้ก็เลยคิดว่าน่าจะใช้เวลานี้เตรียมตัว หาข้อมูล หาความรู้ไปเรื่อยๆ เตรียมสถานที่ไปทีละน้อย อย่างที่เล่าให้ฟังน่ะค่ะ แต่ว่าคงทำด้วยตัวเองได้ไม่ทั้งหมด คงต้องขอผู้เชี่ยวชาญช่วย

ขอบคุณที่รับฟังความฝันของปริมในคืนนี้ค่ะ ปริมคุยกับคุณน้อยแล้วก็รู้สึกดีเช่นกันค่ะ ถ้ามีอะไรจะแนะนำก็ช่วยด้วยนะคะ ขอบคุณค่ะ :)