อ่านแล้วได้อารมณ์นะคะ รู้สึกว่าเราแต่ละตนจะผ่าน phase นี้กันมาทั้งนั้น แล้วแต่ว่าเราจะทบทวนตอนไหน มีเวลาทบทวนไหม สภาพจิตใจเราตอนนั้นเป็นยังไง 

เป็นกำลังใจให้นะคะ ไปๆมาๆทั้งข้างหน้า และข้างหลังก็ไม่สำคัญเท่ากับ "ปัจจุบัน"ตรงหน้าเรานี่แหละค่ะ อยู่กับมันอย่างมีความสุข ก็ถือเป็นชีวิตที่ดีแล้วนะคะ มีคนอีกมากมายที่"ปัจจุบัน"ของพวกเขา ทุกข์กว่าเรามากมายนักอย่างที่ทำอะไรไม่ได้ นอกจาก"ทำใจ"