ว้าวๆๆๆๆๆ.....อ่านแล้วคิดถึง..วันนั้น..ในเมืองไทย..สองสาว..หนึ่ง..ลุกให้ยายธีนั่ง..แล้วก็ไปนั่งซ้อนตักกัน..(ทำให้ยายธีอดอมยิ้มและออกค่ารถเมล์ให้สองสาวนั้นไม่ได้..กับการสละที่นั่ง..ด้วยการกระทำอันแสนจะน่ารัก..ที่ติดตรึงใจ(ของคนเฒ่า)จนบัดนี้"..และวันนี้ที่ได้อ่านบทความนี้..มีความเชื่อมั่นเกิดขึ้นว่า.."เมืองไทยเรานี้..แสนดี..หนักหนา..ที่มีเมตตา..คงอยู่..เป็นด้านบวกให้เห็น.เจ้าค่ะ...(คิดถึงเสมอ...ยายธี)