เป็นกำลังใจให้กับความหวังและการลงมือปฏิบัติในเรื่องสหกรณ์ช่างเย็บผ้านะคะ

ตัวสหกรณ์คงจะไม่สำคัญเท่าการเปิดโอกาสให้ผู้คนมาช่วยกันคิดช่วยกันทำ  แรกเริ่มปัญหาคงมากอยู่  ค่อยๆคิดค่อยๆทำ ค่อยๆปรับ ก็จะก้าวไปข้างหน้าได้ค่ะ

ดิฉันทำงานกับกลุ่มชาวบ้านที่ชัยภูมิ ไม่มีบ้านอยู่ ก็ช่วยกันสร้างบ้านดิน  เมื่อร่วมมือได้ครั้งแรกด้วยความจริงใจไม่เอาเปรียบกัน   ความร่วมมือครั้งต่อไปก็เกิดขึ้น  ค่อยๆเคลื่อนกิจกรรมไปสู่เรื่องอื่นๆได้   ใช้เวลาสักหน่อย แต่ก็มั่นคงค่ะ

สิ่งยากที่แตกต่างระหว่างกิจกรรมที่ชัยภูมิ กับกิจกรรมสหกรณ์ก็คือ  อย่างไรเสีย กิจกรรมเย็บผ้าก็ยังต้องพึ่งตลาดที่เราคุมไม่ได้   มีเรื่องของรายได้ เรื่องของเงินเข้ามา    ความยากมันอยู่ตรงนี้ละค่ะ

เป็นกำลังใจนะคะ