เป็นเทคนิคที่จำง่ายและเป็นประโยชน์มากเลยค่ะ

หลังจากได้เจอกับcaseบ่อยๆ พบว่าส่วนตัวพบปัญหาหนึ่ง คือ กลายเป็นบางครั้งเราหมกมุ่น?ไปกับ ต้องบอกๆๆ จนกลายเป็นเพิ่ม sufferให้ญาติว่ากลัวเราจะไปบอกคนไข้ เสีย therapeutic relationshipไป

ได้อ่านของอ.ที่ว่า

".....ถึงแม้การแจ้งข่าวร้ายจะเป็นเรื่องสำคัญ แต่หลายๆครั้งเราอาจสามารถข้ามขึ้นตอนนี้ไปได้ เช่นกัน ในกรณีที่ยังไงญาติก็ไม่ยอม หรือยังไงคนไข้ก็คงไม่อยากได้ยินคำว่ามะเร็ง แต่ไม่ได้แปลว่าเราจะดูแลผู้ป่วยและครอบครัวไม่ได้ เราอาจช่วยผู้ป่วยและครอบครัว ตั้งเป้าหมายการรักษาโดยไม่ต้องพูดถึงการวินิจฉัยแบบลงรายละเอียด แต่ข้ามไปถามเรื่องการวางแผนและความรู้สึกต่อภาวะที่เป็นเลยก็ได้ ขึ้นอยู่กับสถานการณ์....."

รู้สึกว่าช่วยให้ก้าวข้ามประเด็นนี้ความยุ่งยากใจนี้ไปได้ค่ะ